Siatki drogowe – siatki ochronne na wymiar

Siatka na wiadukt wisi na balustradzie obiektu nad jezdnią albo torami i zatrzymuje to, co mogłoby spaść z chodnika lub pomostu w dół. Zwykle jest mocowana do słupków balustrady i poręczy, od wewnątrz obiektu. Tu liczy się gęstsze oczko, bo z wysokości nawet mały kamień jest groźny dla przejeżdżających aut.

Siatka przy autostradzie pracuje na poziomie jezdni albo pobocza. Oddziela strefę robót od ruchu, osłania ogrodzenia w trakcie wymiany, wyznacza pas, po którym porusza się ekipa. Jest często długa i tymczasowa, więc ważna jest masa i łatwość przenoszenia. Siatki ogólne z głównego działu przydają się na drogach lokalnych, przy przepustach, przy placach budowy przylegających do drogi i wszędzie tam, gdzie nie pasuje żaden z dwóch poddziałów.

Nad jezdnią obowiązuje prosta zasada: to, co przejdzie przez oczko, spadnie na drogę. Dlatego na wiaduktach z ruchem pieszym, gdzie ktoś może zrzucić kamień, a balustrada ma szczeliny, sięgnij po najgęstszy splot. Zatrzyma kamienie i większe kawałki betonu z odpryskującej krawędzi płyty, a także drobne elementy złączne, które wypadają przy remoncie.

Gdy z obiektu grożą głównie butelki, puszki i narzędzia, wystarczy średnie oczko. Łączy przyzwoitą gęstość z niewielką masą, co na balustradzie długości kilkuset metrów ma znaczenie dla montażu i dla samej balustrady. Dziesięcio- i ośmiocentymetrowe sploty stosuje się przy autostradzie, przy strefach robót na poziomie jezdni, gdzie siatka ma przede wszystkim wyznaczać granicę i zatrzymywać duże przedmioty. Na obiektach nad jezdnią rzadkiego oczka lepiej unikać.

Siatka przy drodze szybkiego ruchu dostaje co kilka sekund podmuch od przejeżdżającej ciężarówki. Na wiadukcie wieje mocniej niż przy ziemi. Do tego dochodzi tarcie o krawędzie barier i słupków, śnieg odgarniany przez pług i błoto pryskające spod kół. Sznurek 5 mm wytrzymuje to przez wiele sezonów, a siatka nie wyciąga się i nie wybrzusza między punktami mocowania.

Sznurek 6 mm wybierasz na długie przęsła – gdy słupki stoją co 2,5–3 m – i na obiekty, na których siatka zostaje na lata. Sznurek 4 mm wystarczy przy krótszych przęsłach i osłonach z dala od ruchu ciężkiego. Najcieńsze sznurki, 2–3 mm, sprawdzają się w osłonach tymczasowych przy robotach, które trwają kilka tygodni, gdy siatkę przenosi się z miejsca na miejsce.

Remont drogi czy wymiana balustrady na długim obiekcie idą etapami. Ekipa zamyka sto metrów, kończy, przechodzi dalej. Siatka z polipropylenu nadąża za tym rytmem: odpinasz ją z karabińczyków, zwijasz w kilka minut i przewozisz na skrzyni samochodu na kolejny fragment. Zwinięta siatka 30 m na 1,2 m zmieści się obok narzędzi i nie wymaga dźwigu ani wózka.

Polipropylen nie rdzewieje, nie gnije i jest odporny na słońce, więc siatka przeniesiona dziesięć razy w sezonie wygląda tak samo jak na początku. Nie nasiąka wodą, dlatego po deszczu nie robi się ciężka. Obszyte brzegi nie strzępią się od tarcia o bariery przy kolejnych montażach. Po zakończeniu robót siatkę zwijasz, suszysz i chowasz w magazynie bazy do następnej inwestycji.

Na wiadukcie siatka trzyma się zwykle słupków i pochwytu balustrady – na stalowych obejmach, na opaskach z tworzywa albo na lince biegnącej przez obrzeże wzdłuż całego obiektu. Przy autostradzie – do słupków ogrodzenia, słupków wbitych w grunt pobocza albo do barier. Każda z tych konstrukcji wymaga innego zaczepu, a my nie narzucamy jednej metody. Mocowanie dobierasz sam do obiektu i do gruntu.

Kilka zasad przydaje się zawsze. Siatka nie może wchodzić w skrajnię jezdni ani zasłaniać znaków i sygnalizacji. Na obiektach mostowych uzgodnij mocowanie z zarządcą obiektu, bo nie do każdego elementu wolno coś przykręcać. Rozstaw punkty co 50–100 cm i mocno przypnij dolny brzeg, żeby przedmiot nie przeleciał pod siatką. Siatka nie zastępuje barier ochronnych ani innych zabezpieczeń wymaganych w organizacji ruchu – uzupełnia je.