Wybieg dla alpak – siatki szyte na wymiar

Na obwodzie pastwiska stado chodzi, pasie się i co jakiś czas napiera na siatkę w jednym miejscu, zwykle przy bramie. Tu wybierasz oczko 8×8 albo 10×10 cm i sznurek 5–6 mm, a ogrodzenie wysokie na około 1,2–1,5 m.

Kwatera samców to miejsce, gdzie bywa nerwowo. Samce w okresie rozrodu przepychają się, gryzą w szyję i próbują dostać się do samic za płotem. Między kwaterą samców a samic dobrze postawić podwójne ogrodzenie z odstępem, żeby zwierzęta nie stykały się przez siatkę. Sznurek wybierz najgrubszy.

Kojec dla samicy z krią ma inne potrzeby. Młoda alpaka jest drobna i przeciśnie się przez duże oczko, więc tu sięgasz po 4,5×4,5 cm, a na dolny pas nawet po 2×2 cm. Sznurek może być cieńszy, 3–4 mm, bo młode nie napierają z siłą dorosłych.

Zestaw montażowy to jedyna rzecz, którą dopłacasz do siatki. Pakujemy do niego czteromilimetrową linkę powleczoną PCV, a do niej napinacze w postaci śrub rzymskich, karabińczyki i zaciski. Kołki zostawiamy tobie.

Najbardziej przyda się wtedy, gdy stawiasz pastwisko od zera i masz same słupki. Linkę prowadzisz górą, od narożnika do narożnika, naciągasz ją śrubą rzymską, a siatkę zawieszasz na karabińczykach. Przy kwaterach do wypasu rotacyjnego karabińczyki pozwalają odpiąć bok i przestawić go w inne miejsce bez narzędzi.

Drugi przypadek to kojec porodowy, który rozstawiasz na kilka tygodni. Linka z zaciskami trzyma siatkę między dwoma, trzema słupkami, a potem całość zwijasz.

Zestaw nie jest potrzebny, gdy przypinasz siatkę do istniejącego płotu z żerdzi albo do ściany wiaty.

Alpaka, która się wystraszy, nie zwalnia przed ogrodzeniem. Sztywny drut albo panel przyjmuje takie uderzenie twardo, a zwierzę odbija się od niego i może się poranić. Elastyczna siatka z polipropylenu zachowuje się inaczej.

Pod naciskiem sznurek lekko się wydłuża, oczka się rozciągają i siatka ugina się w miejscu uderzenia. Energia rozkłada się na całą ścianę i na słupki. Po chwili siatka wraca do dawnego kształtu, bez trwałego wybrzuszenia. Alpaka czuje miękki opór i zatrzymuje się na granicy.

Ta sama cecha przydaje się przy codziennym ocieraniu. Alpaki chętnie drapią się o ogrodzenie, a elastyczny sznurek pracuje razem z nimi, zamiast się przecierać.

Elastyczność ma też drugą stronę: siatka musi być dobrze napięta na lince. Luźna ugnie się zbyt mocno i nie zatrzyma zwierzęcia w miejscu.

Masz pięć samic i kawałek łąki o wymiarach 40 na 25 metrów, tuż obok domu, w którym przyjmujesz gości. Obwód wynosi 130 m, po odjęciu bramy 126 m. Ogrodzenie ma mieć 1,3 m wysokości.

Dzielisz obwód na cztery części, osobno długie i krótkie boki, i dla wszystkich wybierasz ośmiocentymetrowe oczko ze sznurkiem pięciomilimetrowym. Teraz barwa. Na zielonej łące siatka w tym samym odcieniu prawie niknie, więc goście patrzą na alpaki, a nie na płot. Jeśli ogrodzenie ma być wyraźne dla dzieci biegających po podwórku, lepszy będzie biały albo niebieski – rachunek pozostaje ten sam, bo barwa nie ma na niego wpływu.

Stawiasz na zieleń. Konfigurator sumuje cztery boki do około 164 m² i taką powierzchnię opłacasz. Brzegi wszystkich części są obszyte, a na placu przy domu, gdzie goście karmią zwierzęta, dokładasz osobny, krótszy kawałek z gęstszym oczkiem 4,5×4,5 cm.

Alpaki nie napierają tak mocno jak konie czy bydło, więc słupki mogą stać w odstępach około trzech metrów. Przy bramie, w narożnikach i między kwaterą samców a samic zagęść je i podeprzyj, bo tam siatka pracuje najciężej.

Górna krawędź wisi na naciągniętej lince. Dolna powinna sięgać blisko ziemi, szczególnie przy kojcu z młodymi, które próbują przejść dołem. Na łące ze spadkiem dopasuj siatkę do terenu, żeby w zagłębieniach nie powstawały szpary.

Rodzaj mocowania zależy od twojego terenu. Słupki drewniane, stalowe rury, betonowe podmurówki czy ściana wiaty potrzebują innych łączników i kołków, dlatego dobierasz je sam do swojego podłoża.

Raz na kilka tygodni przejdź wzdłuż ogrodzenia i sprawdź napięcie linki. Elastyczna siatka trzyma się dobrze tylko na dobrze naciągniętej górnej krawędzi.