Wybieg dla owiec – siatki szyte na wymiar

Największy kłopot z doborem oczka sprawiają jagnięta. Kilkutygodniowe młode przeciska głowę przez szpary, przez które dorosła owca nigdy by nie przeszła. Jeśli wiosną masz w stadzie młode, wybierz oczko 4,5×4,5 cm. Dorosła owca przy nim nie zaczepi też racicą, a jagnię nie wyjdzie na drugą stronę.

Stado dorosłych owiec bez młodych zatrzyma 8×8 cm. To oczko, które daje dobrą widoczność i mniej waży na metrze. Przy 10×10 cm uważaj na tryki z rogami. Rogi potrafią wejść w oczko i utknąć, więc przy rogatych rasach lepiej zostać przy 8×8 albo zejść do 4,5×4,5 cm.

Oczko 2×2 cm przyda się na dolnym pasie przy ziemi, gdy na pastwisku chodzą też kury albo gdy chcesz odgrodzić owce od ogrodu z niskimi grządkami. Oczko 6×6 cm sprawdza się w zagrodach przy owczarni, gdzie zwierzęta stoją gęsto.

Owce rzadko napierają pojedynczo. Kiedy coś je wystraszy, całe stado biegnie w jedną stronę i opiera się o ogrodzenie w kilku metrach. W takim miejscu liczy się grubość sznurka i dobre napięcie.

Na obwód pastwiska z większym stadem wybieraj sznurek 5 albo 6 mm. Grubszy znosi więcej tarcia, trudniej go nadgryźć, a owca lepiej go widzi. Przy kwaterach wewnętrznych, gdzie zwierzęta przechodzą spokojnie z jednej części łąki do drugiej, wystarczy 3–4 mm.

Tryk to osobny temat. Lubi uderzyć głową we wszystko, co stoi mu na drodze, także w ogrodzenie. Elastyczna siatka z grubym sznurkiem przyjmie takie uderzenie, ale kwaterę tryka obstaw gęściej słupkami i przeciągnij jeszcze jedną linkę mniej więcej na wysokości jego głowy.

Najcieńszy, dwumilimetrowy sznurek znajdziesz wyłącznie w siatce o gęstym oczku. Służy do lekkich przegród i dolnych pasów.

Kolor siatki dobierasz do tego, co jest za nią i obok niej. Na otwartej łące zielona siatka zlewa się z trawą i z daleka prawie jej nie widać. Pastwisko wygląda wtedy na otwarte, co docenią zwłaszcza sąsiedzi i turyści w agroturystyce.

Przy owczarni z jasnej cegły albo z białym tynkiem lepiej wypada beżowa lub biała siatka – nie tworzy ciemnego pasa przy ścianie. Przy ciemnych, drewnianych słupach dobrze wyglądają czarna i grafitowa, bo z daleka zlewają się z drewnem w jedną linię.

Niebieski i żółty to kolory, które widać z daleka. Przydają się przy zagrodach koło drogi albo przy przejściach, gdzie siatkę ma szybko zauważyć człowiek.

Wybierasz wyłącznie pod oko, bo cena każdego koloru jest taka sama.

Siatka na pastwisku stoi tam od wiosny do jesieni, a często przez cały rok. Polipropylen jest odporny na słońce, więc po pierwszym lecie siatka wygląda tak samo jak w dniu montażu. Służy przez kilka sezonów bez wymiany.

Rosa i deszcz nie wnikają w sznurek, a rdza go nie dotyczy, bo w siatce nie ma ani grama metalu. Mróz mu nie szkodzi. Po zimie najczęściej wystarczy dociągnąć linkę i poprawić słupki, które ruszyły się w rozmiękłym gruncie.

Najszybciej zużywa się siatka w miejscach, gdzie owce stale stoją: przy bramie, przy korycie i przy paśniku. Gdy zamawiasz ogrodzenie bokami, możesz po kilku latach wymienić tylko ten kawałek, który pracował najciężej.

Lekka siatka przydaje się też przy wypasie kwaterowym. Przenosisz ją z jednej części łąki na drugą bez rozbierania całego pastwiska.

Siatkę na wybieg dla owiec rozwieszasz na słupkach, które przy owcach mogą stać nieco rzadziej niż przy koniach – często wystarcza odstęp około trzech metrów. Słupy narożne i bramowe podeprzyj ukośnie, bo na nie spada całe napięcie boku. U góry biegnie naciągnięta linka, a siatkę przypinasz do niej mniej więcej co pół metra.

Dolna krawędź jest przy owcach ważniejsza niż przy koniach. Owce i jagnięta szukają przejścia dołem, więc siatka powinna sięgać ziemi albo być do niej przypięta. Na nierównym terenie dopasuj ją do każdego zagłębienia.

Do czego mocujesz siatkę, zależy od twojego terenu. Drewniane słupy, metalowe rury, ściana owczarni czy betonowe słupki wymagają innych uchwytów i kołków, dlatego sposób mocowania dobierasz sam do swojego podłoża.