Siatka ogrodzeniowa na budowę – siatki szyte na wymiar

Właściciele dobudowują do domu skrzydło z garażem. Budowa zajmie pas wzdłuż ściany, a za nim jest ogród, w którym bawią się dzieci. Kierownik wyznacza wygrodzenie z trzech stron: 14 m wzdłuż ogrodu, po 9 m na boki. Słupki stalowe wbija co 2,5 m, płot ma mieć 1,6 m wysokości. Zamiast jednej siatki na 37 m zamawia trzy: 14 na 1,6 m i dwie 9 na 1,6 m, żeby każdy bok dało się zdjąć osobno.

Wybiera oczko 4,5×4,5 cm, bo za płotem są dzieci, i sznurek 4 mm. Kolor grafitowy, w odcieniu blachy na dachu. W konfiguratorze wpisuje trzy wymiary i płaci za 59,2 m². Gdy trzeba wjechać betonowozem od ogrodu, zdejmuje jeden bok na dwie godziny i wiesza go z powrotem. Po odbiorze siatki trafiają do garażu na następną budowę.

Oczko 10×10 cm zatrzyma dorosłego człowieka i dziecko, które chciałoby przejść na skróty, ale przepuści rękę, kota, małego psa i każdą rzecz mniejszą od dłoni. Na budowie w szczerym polu albo na końcu ulicy to wystarcza: płot ma wyznaczyć granicę i powiedzieć, że dalej nie wolno. Ma też zaletę, której gęsta siatka nie ma – prawie nie stawia oporu wiatrowi.

Oczko 4,5×4,5 cm zatrzymuje psy, koty i dziecięce dłonie. Przez nie nie przełożysz już ręki z narzędziem. To wybór na budowy przy domach, szkołach i ogrodach. 2×2 cm przepuszcza tylko drobiazgi mniejsze od dwóch centymetrów: zatrzyma papier po workach z cementem, kawałki folii i styropianu, które wiatr wynosi poza płot. Pamiętaj tylko, że im gęstsza siatka, tym więcej wiatru łapie i tym mocniejsze słupki musisz mieć.

Płot budowy rzadko stoi spokojnie. Ktoś opiera o niego taczkę, ktoś przeciąga przy nim deski, a przy bramie siatka trze o słupek za każdym razem, gdy otwiera się skrzydło. Sznurek 2 i 3 mm wystarczy na krótkie wygrodzenie na kilka tygodni albo tam, gdzie siatka wisi na ogrodzeniu panelowym i nie pracuje sama. Na płot, który zostaje do końca budowy, wybierz 4 albo 5 mm.

Sznurek 6 mm daje zapas przy wykopach, przy bramie i tam, gdzie siatka styka się z prętami zbrojeniowymi albo ostrymi krawędziami szalunków. Grubszy sznurek jest odrobinę cięższy, ale wolniej się wyciera i trudniej go przerwać przypadkowym zahaczeniem. Jeśli płot ma stać przy ruchliwym dojeździe, gdzie ciągle coś się o niego ociera, nie oszczędzaj na grubości.

Na budowie w zabudowie jednorodzinnej płot stoi pod oknami sąsiadów przez rok albo dłużej. Dobrze, żeby nie raził. Zieleń zlewa się z trawnikiem, żywopłotem i drzewami, więc na działkach z ogrodami płot z daleka prawie znika. Przy rozbudowie domu z ciemną elewacją albo metalowymi słupkami lepiej wygląda grafit i czerń. Jasny tynk, białe ogrodzenie sąsiada i beżowa kostka – tam wybierz biel albo beż.

Niebieski i żółty to kolory, które wyraźnie wybijają się z tła. Przydadzą się, gdy płot ma być dobrze widoczny, na przykład przy chodniku i przejściu dla pieszych. Wybór koloru nie zmienia ceny metra, więc decydujesz wyłącznie o wyglądzie. Kolor sznurka jest taki sam jak kolor obszycia, więc siatka ma jednolity brzeg.

Budowa domu trwa zwykle od wiosny do wiosny, a prace wykończeniowe idą przez zimę. Płot z siatki może stać przez cały ten czas. Sznurek z polipropylenu nie kruszeje na mrozie, nie rdzewieje jak drut i nie gnije przy ziemi w mokrym błocie. Latem trzyma kolor w pełnym słońcu, więc po roku płot wygląda tak samo jak w dniu montażu.

Zimą pilnuj tylko dolnego brzegu, żeby nie przymarzł do ziemi pod zwałem śniegu odrzuconym z dojazdu – przy próbie zdjęcia łatwo go wtedy naderwać. Wiosną, po roztopach, obejdź płot i dobij słupki, które przechyliły się w rozmiękłym gruncie. Siatka zostaje na miejscu, wystarczy dociągnąć ją do nowych słupków.