Piłkochwyt golfowy: siatki na Twój wymiar

Piłka golfowa ma średnicę około 4,3 cm. Na papierze przejdzie więc tylko przez oczko większe od 4 cm, ale w praktyce uderzenie kijem rozciąga oczko po przekątnej. Przy oczku 3 cm ta przekątna zbliża się do średnicy piłki, dlatego takiej siatki nie wieszasz tam, gdzie piłka trafia prosto z kija.

Oczko 2 cm ma wyraźny zapas i to ono pracuje na strzelnicach, w klatkach treningowych i przed matą w ogrodzie. Oczko 1 cm daje zapas jeszcze większy: przy uderzeniu z dwóch, trzech metrów piłka nie wbija się w siatkę, tylko odbija się od gęstej ściany sznurka i spada. Oczko 3 cm zostaw na ogrodzenia dalej od stanowisk, gdzie piłka dolatuje po odbiciu od ziemi albo na końcu lotu.

Prawie wszystkie siatki w dziale mają sznurek 2 mm. W golfie to wystarcza, bo piłka jest lekka, a siatka zawieszona luźno przejmuje jej energię na dużej powierzchni. Cienki sznurek ma też tę zaletę, że siatka mniej zasłania widok na pole i łatwiej przepuszcza wiatr, więc konstrukcja nie musi być masywna.

Sznurek 4 mm występuje przy oczku 3 cm. Taka siatka jest cięższa i sztywniejsza, przez co lepiej znosi tarcie o gałęzie, słupki i ogrodzenie wokół pola. Wybierasz ją na długie boczne ściany strzelnicy i granice terenu, gdzie siatka wisi latami bez zdejmowania. Do klatki w ogrodzie, którą zwijasz po sezonie, 4 mm jest zbyt ciężkie i nie daje nic ponad 2 mm.

Siatka 2 mm z oczkiem 2 cm waży tak niewiele, że jedną ścianę klatki treningowej zawieszasz sam, stojąc na drabinie. Wpinasz górny brzeg w linkę albo w ramę, dół zostawiasz luźno opuszczony na trawę i możesz ćwiczyć. Po treningu odpinasz kilka zaczepów, składasz siatkę i wkładasz ją do worka w garażu.

To ważne, gdy ćwiczysz na trawniku, który w tygodniu ma być wolny dla dzieci albo kosiarki. Lekkość przydaje się też na strzelnicy: wymiana zużytej siatki na jednym stanowisku zajmuje kwadrans, a nie pół dnia z podnośnikiem. Polipropylen jest przy tym odporny na słońce, więc siatka, która wisi całe lato, nie kruszy się i nie traci koloru.

Siatka golfowa ma działać jak kurtyna, a nie jak trampolina. Naciągnięta mocno odbija piłkę z powrotem w stronę stanowiska, co przy uderzeniu driverem nie jest niczym przyjemnym. Dlatego górny brzeg mocujesz pewnie, a dolny zostawiasz swobodny albo luźno przypięty, z zapasem kilkunastu centymetrów, który leży na ziemi.

Za siatką zostaw wolną przestrzeń, zwykle kilkadziesiąt centymetrów. Siatka ugina się pod piłką i nie może wtedy uderzyć w mur, szybę ani karoserię za nią. Sposób mocowania dobierasz do swojej ramy, ściany albo masztów, bo każda konstrukcja ma inne punkty zaczepienia. Przed pierwszym treningiem uderz kilka piłek z połowy siły i zobacz, jak siatka pracuje. Jeśli piłka wraca dalej niż metr, poluzuj dół albo dodaj zapas na ziemi.

Rama z rur ma 3 m szerokości, 3 m głębokości i 3 m wysokości. Siatka ma zamknąć tył, dwa boki i dach, przód zostaje otwarty dla gracza. Zamawiasz cztery siatki 3 na 3 m z oczkiem 2 cm i sznurkiem 2 mm, razem 36 m². Na tylną ścianę, w którą trafia większość uderzeń, możesz zamówić dodatkowo drugą siatkę i zawiesić ją luźno kilkadziesiąt centymetrów przed pierwszą.

Rama nie ma linek, więc zaznaczasz zestaw montażowy. Siatki przychodzą z obszytym brzegiem, gotowe do wpięcia. Dach i boki zostają na ramie przez sezon, a na zimę zdejmujesz wszystko w kilka minut i chowasz w jednym worku. Za całość płacisz za 36 m² i za zestaw.