Siatki na biwak – siatki na wymiar

Wokół namiotu zwykle wystarcza lżejsza siatka i niższa wysokość, bo zagroda ma tylko pokazać granicę obozowiska. W poddziale „Zagroda wokół namiotu” znajdziesz więc także sznurki 2–4 mm, które łatwo spakować do plecaka. Przy przyczepie kempingowej i przy kamperze siatka zamyka przestrzeń pod markizą albo przedsionkiem i bywa przypinana bezpośrednio do pojazdu – tu częściej wybiera się sznurek 5 mm, bo siatka pracuje przy każdym otwarciu drzwi.

„Zagroda na kempingu” to siatki na całą parcelę, dłuższe i często z oczkiem 8×8 lub 10×10 cm, które przy dużej długości dobrze widać i mało ważą. Dwa ostatnie poddziały zaczynają od mieszkańca. W zagrodzie dla psa liczy się grubość sznurka i wysokość, w zagrodzie dla dziecka – gęstsze oczko, na przykład 2×2 cm, w które nie wejdzie stopa ani dłoń.

Oczko 10×10 cm wyznacza granicę parceli. Dorosły widzi ją z daleka, piłka plażowa się na niej zatrzyma, ale małe dziecko przejdzie przez nią rękami i nogami. To siatka do oznaczenia terenu, nie do zatrzymywania kogokolwiek. Oczko 8×8 cm działa podobnie i jest częstym wyborem przy dużych obozowiskach z kilkoma namiotami.

Oczko 4,5×4,5 cm to siatka do zatrzymania psa średniej wielkości i przedszkolaka, który napiera na zagrodę. Pysk psa nie przejdzie przez nie dalej niż do połowy, a dziecko nie przełoży przez nie stopy. Oczko 2×2 cm wybierasz, gdy w zagrodzie bawi się raczkujące dziecko albo mały pies, który potrafi się przecisnąć. Im gęstsze oczko, tym siatka cięższa przy tej samej długości – na wyjazd samochodem to bez znaczenia, przy wędrówce z plecakiem już tak.

Na biwaku siatka nie stoi w spokoju. Dziecko wpada na nią w biegu, pies opiera się łapami, ktoś zawadzi o nią krzesełkiem. Siatka z polipropylenu nie łamie się jak plastikowa barierka i nie wygina na stałe jak drut. Ugina się, rozkłada nacisk na wiele oczek i wraca na miejsce. Obszyty brzeg trzyma kształt, a sznurek nie strzępi się od tarcia o trawę.

Po deszczu siatkę wystarczy strzepnąć, bo polipropylen nie nasiąka wodą i nie robi się cięższy. Zwijasz ją mokrą do worka, rozwijasz w domu na balkonie i po godzinie jest sucha. Nie rdzewieje, nie gnije i nie zmienia wymiaru po kilku sezonach wyjazdów. Grubszy sznurek – 5 lub 6 mm – lepiej znosi codzienne rozpinanie i zwijanie przez cały urlop, cieńszy zajmie mniej miejsca w bagażu.

Każda siatka przyjeżdża z mocnym, obszytym obrzeżem i to ono przenosi naciąg na linkę lub karabińczyk. Ty dokładasz punkty, na których zagroda zawiśnie. Na kempingu to zwykle słupki wbite w ziemię, drzewa, reling przyczepy, rama markizy albo kołki namiotowe. Co wybierzesz, zależy od podłoża i od tego, na co pozwala regulamin pola – my nie narzucamy jednej metody.

Jeśli chcesz rozpiąć siatkę na lince między słupkami lub drzewami, dokup zestaw montażowy, jedyną płatną opcję przy siatce. Zawiera linkę 4 mm w PCV, śruby rzymskie do napinania, karabińczyki i zaciski. Kołków w zestawie nie ma – na trawie, piasku i żwirze sprawdzają się zupełnie różne. Dobrze mieć też kilka zapasowych karabińczyków, bo na wyjeździe najłatwiej coś zgubić. Słupki dobierasz do wysokości siatki.

Siatka wyznacza granicę obozowiska, zatrzymuje dziecko, które biegnie w stronę drogi dojazdowej, i psa, który chce przywitać się z każdym przechodniem. Pokazuje sąsiadom, gdzie kończy się twoje miejsce, więc nikt nie przechodzi skrótem przez środek. Daje ci kilka minut spokoju przy rozkładaniu kuchenki.

Nie zastępuje jednak opieki nad dzieckiem ani smyczy, gdy wokół jest dużo ludzi i innych psów. Zdeterminowany pies może zagrodę przeskoczyć albo podkopać, a starsze dziecko – przejść górą. Siatka nie jest też elementem konstrukcji: nie opieraj na niej przedsionka namiotu, nie wieszaj na niej mokrych ubrań w dużej ilości, nie mocuj jej do niestabilnych krzesełek. Przy wodzie i przy drodze traktuj ją jako pomoc, a nie zamiennik twojego wzroku.