Siatki do gospodarstwa – siatki ochronne na wymiar

Siatka na bele słomy przykrywa sterty składowane na podwórzu i w polu, często przez całą zimę. Słoma jest lekka i sucha, a folia na niej łatwo łapie wiatr, więc siatka ma ją docisnąć i przytrzymać przy narożnikach. Siatka na bele siana robi to samo przy stertach siana, które zwykle stoją bliżej obory, i przy przyczepach, którymi siano wraca z łąki.

Siatka do prasy rolniczej to siatki do pracy wokół prasy: przykrycie świeżo zebranych bel na przyczepie, wygrodzenie miejsca, w którym prasa stoi na podwórzu, przegroda przy składowaniu. Nie jest to siatka, którą prasa owija belę w komorze – tę maszyna nawija sama z fabrycznego nawoju. Siatki w tym dziale tkamy na wymiar, do konkretnej przyczepy, sterty czy wiaty.

Siano i słoma luzem rozpadają się na pęki i źdźbła, które przejdą przez rzadką siatkę. Na przyczepę z luźnym ładunkiem bierz oczko 4×4, 4,5×4,5 albo 5×5 cm. Zatrzyma pęki, a pojedyncze źdźbła, które przez nie wylecą, nie zrobią bałaganu na drodze. Gdy wozisz sieczkę albo rozdrobnioną słomę, zejdź do 2×2 cm.

Okrągła bela siana ma ponad metr średnicy, a kostka słomy kilkadziesiąt centymetrów boku, więc nie przejdzie przez żadne oczko z tego działu. Siatka na stercie bel ma tylko docisnąć folię i przytrzymać górną warstwę, więc wystarcza oczko osiem albo dziesięć centymetrów – jest lżejsze i szybciej je narzucisz. Oczko 20×20 cm na sznurku 3 mm wybierz wtedy, gdy na stercie leży plandeka, a siatka ma ją jedynie przytrzymać przy wietrze. Oczko 6×6 cm najlepiej sprawdza się pionowo, na boku wiaty.

Siatka w gospodarstwie pracuje sezonowo. Przy żniwach i sianokosach jest potrzebna co dzień, potem przez kilka miesięcy leży. Polipropylen jest lekki: siatkę na przyczepę jedna osoba ściągnie z ładunku, złoży na pół i zwinie w tobół wielkości worka paszy w kilka minut. Schowasz ją na półkę w stodole albo powiesisz na haku w garażu obok pasów transportowych.

Zanim ją zwiniesz, wytrzep z niej siano i słomę, które zaplątały się w oczka. Sznurek nie nasiąka wodą i nie gnije, więc nawet zwinięta po deszczu siatka nie zbutwieje w stodole, ale sucha zajmuje mniej miejsca i łatwiej się rozwija. Wiosną rozkładasz ją na podwórzu i od razu jest gotowa – obszyty brzeg nie pruje się i nie plącze przy rozwijaniu.

Rolnik wozi siano luzem przyczepą o skrzyni 6,5 na 2,4 m, a ładunek wystaje nad burty na około pół metra. Chce, żeby siatka przykryła wierzch i zeszła po burtach do haków. Do długości i szerokości skrzyni dodaje po pół metra z każdej strony: 6,5 m plus 1 m daje 7,5 m, a 2,4 m plus 1 m daje 3,4 m. W konfiguratorze wpisuje 7,5 na 3,4 m.

Wybiera oczko 4,5×4,5 cm, bo siano jest luzem, i sznurek 4 mm, bo siatka codziennie trze o górną krawędź burt. Dostaje jedną siatkę z obszytym brzegiem i płaci za 25,5 m². Przywiązuje ją do haków przy burtach w kilku punktach z każdej strony, a po rozładunku zdejmuje, składa i wrzuca do skrzynki przy ciągniku.

Siatka na przyczepie zatrzymuje luźne siano i słomę, a na stercie dociska folię i górną warstwę. Jej zadaniem jest trzymać, nie dźwigać. Nie podnoś w siatce bel jak w sieci na haku ładowacza, nie przenoś w niej ładunku i nie wchodź po niej na stertę – sznurek zniesie dużo, ale nie jest zawiesiem i nie zastępuje drabiny.

Siatka nie zastępuje też pasów transportowych. Ładunek bel na przyczepie mocujesz pasami, tak jak wymagają tego zasady przewozu ładunku, a siatkę narzucasz na wierzch, żeby nic nie odfrunęło. Przy luźnym sianie siatka robi dużo, ale ładunek ułożony powyżej burt i tak musi być stabilny. O to, jak mocno wszystko trzyma, decydują haki, pasy i ułożenie ładunku.