Siatka podwieszana pod sufit – siatki ochronne na wymiar

Hala ma dach na płatwiach stalowych rozstawionych co 6 m i słupy co 12 m. Pod jednym polem, nad stanowiskami montażu, odpada tynk z dawnego stropu. Siatka ma zamknąć całe pole: 12 m wzdłuż płatwi, 6 m między nimi. Mocowana będzie do dolnych półek płatwi i do belek przy słupach, więc wymiar liczysz w osiach tych punktów.

Do każdego boku dodajesz kilka centymetrów na mocowanie – wychodzi 12,1 × 6,1 m, czyli 73,8 m². Tynk odpada małymi kawałkami, więc oczko 2×2 cm. Rozpiętość 6 m to dużo, więc sznurek 5 mm. Kolor: biały, bo strop jest jasny i siatka ma się z nim zlać – czarna czy zielona kosztowałaby tyle samo. W konfiguratorze wpisujesz jedną siatkę 12,1 × 6,1 m. Przy dziesięciu takich polach zamawiasz dziesięć sztuk w tym samym wymiarze.

Oczko dobierasz do najmniejszego kawałka, który ma zostać na siatce. Przy tynku, który odpada drobnymi płatami, sięgnij po 2×2 cm – zatrzyma większość fragmentów wielkości monety i większych. Przy płytach sufitu podwieszanego, które pękają na kilka części, i przy fragmentach izolacji wystarczy 4,5×4,5 cm albo 5×5 cm.

Oczko 10×10 cm to wybór pod duże powierzchnie, przy których liczy się masa siatki, a z góry mogą spaść większe elementy – płyta w całości, kawałek obróbki blacharskiej, zapomniany element instalacji. Siatka z takim oczkiem jest najlżejsza i najmniej widoczna z dołu, więc hala nie wygląda na zamkniętą pod sufitem. Pamiętaj, że przez każde oczko przejdą kawałki mniejsze od niego – jeśli nie wiesz, co może spaść, wybierz gęstsze.

Siatka podwieszana zatrzymuje kawałek tynku, fragment płyty czy izolacji i trzyma go, zanim ktoś go zdejmie. Ugina się przy uderzeniu i wyhamowuje spadający element, a potem wraca do napięcia. Przy dużej rozpiętości i grubszym sznurku zwis jest niewielki, przy cienkim sznurku – wyraźniejszy, ale siatka nadal spełnia swoje zadanie.

Siatka trzyma, ale nie dźwiga. Nie jest siatką asekuracyjną dla ludzi pracujących na dachu i nie zastępuje zabezpieczeń przy pracach na wysokości. Nie służy też do składowania niczego pod stropem. To, co się na niej zbierze, usuwaj przy przeglądach – siatka obciążona gruzem z kilku lat zaczyna zwisać i ciągnąć mocowania. Wytrzymałość całości zależy od punktów mocowania w konstrukcji dachu, które dobierasz sam po sprawdzeniu, co ta konstrukcja przeniesie.

Siatkę pod sufitem widać z każdego miejsca hali, dlatego jej barwę dopasowujesz do stropu nad nią. Pod jasnym, pobielonym stropem albo pod białymi płytami sufitu podwieszanego biała siatka prawie znika, a hala nie traci jasności. Pod ciemną konstrukcją stalową i ciemnymi płytami warstwowymi lepiej wygląda czarna albo grafitowa.

Zielona to częsty wybór w starszych halach z ciemną, zabrudzoną konstrukcją – nie rzuca się w oczy i nie pokazuje osadów jak biała. Beżowa pasuje do stropów z drewnianymi belkami. Jaskrawe kolory, żółty i niebieski, rzadko wiesza się pod sufitem, chyba że siatka ma być dobrze widoczna przy przeglądach dachu z poziomu podnośnika. Za żadną barwę nie dopłacasz, a nić obszycia zawsze pasuje do siatki.

Siatka pod sufitem wisi zwykle na lince rozpiętej wzdłuż belek albo płatwi, a jej brzegi przypina się do linki co 30–50 cm. Do tego potrzebne są punkty zaczepienia w konstrukcji: uchwyty na dolnych półkach belek, obejmy na płatwiach, kotwy w stropie betonowym. Co wybierzesz, zależy od tego, z czego zbudowany jest dach i co przeniesie – sprawdź to z zarządcą budynku albo konstruktorem.

Do zawieszenia siatki na lince przyda się zestaw montażowy, jedyna płatna opcja w dziale. Dostajesz w nim czteromilimetrową linkę obleczoną PCV, a do niej komplet śrub rzymskich, zacisków i karabińczyków. Kotew i uchwytów do belek w zestawie nie ma, bo każda konstrukcja potrzebuje innych. Do montażu na wysokości zaplanuj też podnośnik i ekipę uprawnioną do pracy na wysokości.