Zielona ściana z siatki – siatki ochronne na wymiar

Taras ma pięć metrów szerokości i wychodzi prosto na okna sąsiedniego domu. Właściciele stawiają trzy drewniane słupy: dwa skrajne i jeden pośrodku, co 2,5 metra. Parawan ma mieć dwa metry wysokości nad deskami tarasu, a dolną krawędź siatki chcą zostawić 15 cm nad donicami, w których posadzą pnącza.

Zamawiają jedną siatkę 5 × 1,85 m, oczko 4,5 cm pod powojniki i wiciokrzew, sznurek 5 mm, bo parawan stoi na otwartej przestrzeni. Kolor – grafit, taki jak słupy. Płacą za 9,25 metra kwadratowego. W pierwszym roku siatka jest widoczna, ale już zasłania część widoku. W drugim sezonie pnącza pokrywają ją w większości, a w trzecim taras ma zieloną ścianę, przez którą sąsiad widzi tylko liście.

Zielona ściana z siatki rozpięta między słupkami potrzebuje mocnej górnej krawędzi. Jeśli słupki mają poprzeczną belkę, przywiązujesz siatkę bezpośrednio do niej i zestaw nie jest konieczny. Gdy stoją same słupy bez belki, najprościej poprowadzić górą i dołem napiętą linkę i na niej zawiesić siatkę.

Do tego służy zestaw montażowy – jedyny płatny dodatek do siatki. Zawiera linkę grubości czterech milimetrów pokrytą PCV, śruby rzymskie do jej dokręcenia, karabińczyki, na których zawieszasz brzeg siatki, i zaciski kończące linkę na słupie. Nie ma w nim kołków ani haków, bo te zależą od słupów. Napięta linka sprawia, że parawan nie ugina się pośrodku nawet wtedy, gdy obrośnie gęsto, a karabińczyki pozwalają zdjąć siatkę bez rozbierania konstrukcji.

Goła siatka prawie nie stawia oporu powietrzu. Ta sama siatka pokryta gęstymi liśćmi zachowuje się jak płachta: wiatr napiera na całą powierzchnię i przenosi siłę na słupki. Siatka to wytrzyma, ale słupki muszą być do tego przygotowane – wbite głęboko albo osadzone w betonie, z rozstawem nie większym niż 2,5–3 metry.

Siatka nie usztywni słabych słupków i nie zastąpi stabilnej konstrukcji. Jeśli planujesz wysoki parawan na otwartej przestrzeni, dodaj słupek pośredni albo zastrzały od strony, z której zwykle wieje. Nie wieszaj na zielonej ścianie donic, karmników ani ozdób ponad to, co sama roślina waży. Parawan ma prowadzić pnącza i zasłaniać, a nie nieść dodatkowy ciężar. Nie pozwalaj też dzieciom wspinać się po obrośniętej ścianie.

Oczko 3 cm tworzy gęstą siatkę, po której łatwo wspinają się rośliny o cienkich pędach: groszek, nasturcja, wilec. Już sama siatka częściowo zasłania widok, więc parawan działa od pierwszego dnia, choć słabo. Wadą jest większa waga i wyższy koszt metra.

Oczko 4,5 cm to złoty środek dla większości parawanów: pasuje do powojnika, wiciokrzewu i bluszczu, a siatka nie dominuje przed obrośnięciem. Oczko 8 cm wybierz pod chmiel, winorośl i inne mocne pnącza, które owijają się całym pędem i szybko tworzą gęstą masę. Taka siatka niemal znika, a cała zasłona to zasługa rośliny. Przy dużych parawanach rzadsze oczko oznacza też mniejszy ciężar na słupkach. I niższą kwotę za każdy metr kwadratowy.

Jeśli co roku sadzisz rośliny jednoroczne, które jesienią obumierają, siatka nosi niewielki ciężar tylko przez kilka miesięcy. Wystarczy jej sznurek 2–3 mm. Jesienią zdejmujesz ją razem z suchymi pędami, otrzepujesz i chowasz do wiosny.

Pnącza wieloletnie zostają na siatce latami i z każdym sezonem przybywa im zdrewniałych pędów. Taka zielona ściana waży kilkanaście kilogramów na metr kwadratowy, a po deszczu więcej. Pod nią wybierz 5 albo 6 mm. Grubszy sznurek wolniej się przeciera, gdy pędy ocierają się o niego przy wietrze, i nie rozciąga się pod ciężarem. Cztery milimetry to rozsądny wybór, gdy nie wiesz jeszcze, czy zostaniesz przy jednorocznych, czy posadzisz coś na lata.