Siatki uprawowe – siatki szyte na wymiar

Ptak przeciśnie się przez oczko, w którym zmieści głowę i barki. Wróbel i sikora przechodzą przez oczko 4 cm bez wysiłku, szpak i kos też dają radę, choć z trudem. Gołąb, sroka i wrona zostają za oczkiem 4,5 i 5 cm. To dlatego na truskawki, borówki i porzeczki, które wyjadają głównie szpaki i kosy, wybiera się oczko 2×2 cm, a na osłonę przed gołębiami wystarcza 4,5 cm.

Przez każde oczko z tego działu przejdzie natomiast deszcz, światło i powietrze, więc rośliny pod siatką rosną normalnie. Gęstsze oczko trochę bardziej zacienia, ale przy sznurku 2 mm różnica jest niewielka. Zanim wybierzesz, przyjrzyj się przez kilka dni, które ptaki naprawdę odwiedzają twój ogród. Jeśli przylatują tylko gołębie i sroki, gęste oczko nie jest ci potrzebne.

Siatka sadownicza pracuje przy drzewach owocowych. Rozpina się ją nad koronami młodych drzew, rozkłada pod drzewami do zbioru owoców albo stawia jako osłonę rzędu drzewek. Ma oczka od 2 do 20 cm i sznurek od 2 do 6 mm, bo zadania w sadzie są bardzo różne.

Siatka chroniąca przed ptakami jest dobrana do jednego zadania: żeby ptaki nie dostały się do owoców, nasion i rozsady, a na balkonie – żeby gołębie nie zakładały gniazd. Przeważają w niej gęstsze oczka i cienki sznurek, bo siatka ma być lekka i mało widoczna. Jeśli nie wiesz, który poddział wybrać, zacznij od zadania: drzewo i sad – sadownicza, grządka, krzew, balkon – przed ptakami.

Zagon truskawek ma 6 m długości i 1,2 m szerokości. Właścicielka działki stawia nad nim prostą ramę z listew wysokości 50 cm, żeby siatka nie leżała na owocach. Siatka ma przykryć ramę z góry i zejść po bokach do ziemi, więc do szerokości dolicza dwa razy wysokość ramy, a do długości tyle samo na końce zagonu.

Wychodzi 7 na 2,2 m. Wybiera oczko 2×2 cm, bo truskawki wyjadają jej kosy, i sznurek 2 mm, bo siatka będzie zdejmowana przy każdym zbiorze. Dolne brzegi przyciska deskami. W konfiguratorze wpisuje wymiar i płaci za około 15 m² siatki z obszytymi brzegami. Po sezonie zwija ją i chowa do szopy.

Siatka uprawowa spędza w ogrodzie całe lato, często na pełnym słońcu od rana do wieczora. Odporność polipropylenu na słońce sprawia, że kolor i sprężystość sznurka zostają po wakacjach takie jak w maju. Przymrozki też go nie niszczą, dlatego osłony rozpięte na stałe nad drzewami czy podpory dla pnączy mogą przezimować na swoim miejscu.

Siatki zdejmowane po zbiorze posłużą dłużej, jeśli przed schowaniem oczyścisz je z łodyg i resztek roślin, wysuszysz i zwiniesz luźno. Najczęściej siatkę niszczy nie pogoda, tylko sekator, grabie i gałęzie, o które zaczepia się przy zdejmowaniu. Pracuj więc spokojnie, od jednego końca, i nie szarp. Pojedyncze przerwane oczko zwiąż kawałkiem sznurka, zanim się rozejdzie. Tak potraktowana siatka służy kilka sezonów, a ty co wiosnę wyjmujesz ją z szopy gotową do pracy.

Siatka nie powinna leżeć bezpośrednio na owocach i liściach roślin, bo ptaki dziobią przez nią to, co jest tuż pod spodem. Najlepiej rozpiąć ją na ramie z listew, na łukach z rurek albo na palikach z poprzeczkami, tak żeby między siatką a roślinami było kilkanaście centymetrów. Sposób dobierasz do swojej grządki i tego, co masz w szopie.

Brzegi przy ziemi dociśnij deskami, kamieniami albo szpilkami do trawnika – ptaki lubią wchodzić pod siatkę od dołu, a potem nie umieją wyjść. Napięta siatka bez luźnych fałd jest dla nich bezpieczniejsza i łatwiej ją potem zdjąć. Jeśli osłona ma być rozpięta na lince między słupkami, przyda się płatny zestaw montażowy z linką w otulinie z PCV, karabińczykami, zaciskami i śrubami rzymskimi.