Ogrodzenie działki ogrodowej – siatki na wymiar

Na działkach najczęściej wybierane są trzy oczka i każde ma swój charakter. Dziesięć centymetrów daje ogrodzenie lekkie i przejrzyste: z alejki widać grządki, a siatka zatrzymuje psa, dziecko i piłkę. Zużywa najmniej sznurka na metr, więc przy długiej granicy różnica w kosztach bywa odczuwalna.

Osiem centymetrów to ten sam charakter, ale z węższym prześwitem – mniejszy pies i większość kotów już się nie przeciśnie. Cztery i pół centymetra wybierasz, gdy chodzi o zające i drób z sąsiednich działek. Takie oczko jest gęstsze, siatka wygląda mocniej i trochę bardziej przesłania widok. Jeśli nie wiesz, co wybrać, przejdź się wieczorem po alejkach i zobacz, kto naprawdę odwiedza działki. To lepsza podpowiedź niż jakakolwiek tabela.

Ogrodzenie działki różni się od osłony grządki długością. Siatka wisi między słupkami przez całą granicę, czasem kilkadziesiąt metrów, i na każdym przęśle pracuje: ugina się pod wiatrem, napina, gdy ktoś się o nią oprze, ociera o słupki przy każdym podmuchu. Dlatego tutaj grubość sznurka ma większe znaczenie niż przy niskich osłonach.

Sznurek 2–3 mm wystarczy przy krótkich przęsłach do półtora metra i w osłoniętym miejscu, na przykład między dwiema działkami z żywopłotem. Przy rozstawie słupków dwa, trzy metry i przy granicy od strony pola przyjmij 5 albo 6 mm. Taka siatka ciężej się zwija, ale lepiej trzyma kształt przez cały sezon. Cztery milimetry to rozsądny środek dla większości działek w zwartych ogrodach.

Na każdej działce stoją inne słupki: stalowe rury po starym płocie, betonowe słupki z otworami, drewniane kantówki, czasem metalowe kątowniki wbite w ziemię. Każdy z nich wymaga innego łącznika, dlatego nie narzucamy jednej metody. Siatkę możesz przywiązać sznurkiem, przypiąć opaskami, zawiesić na lince albo zaczepić na karabińczykach – wybierasz to, co pasuje do twoich słupków.

Zasada jest jedna: górna krawędź ma być zamocowana w wielu punktach albo na całej długości, żeby siatka nie tworzyła fal. Dolną przypinasz do ziemi szpilkami albo do dolnej linki. Jeśli słupki stoją dalej niż trzy metry od siebie, rozważ dodatkowy słupek pośredni. Przy mocowaniu do betonu czy muru rodzaj kołków dobierasz do materiału – to wiesz najlepiej ty, który stoisz na swojej działce.

Wiele osób zostawia siatkę na działce na cały rok, ale są sytuacje, gdy lepiej ją zdjąć: przed jesiennym porządkiem, przed malowaniem słupków albo gdy zimą działka stoi pusta i śnieg przygina siatkę do ziemi. Siatka z polipropylenu jest lekka i nie sztywnieje na chłodzie, więc zdjęcie jej z karabińczyków i zwinięcie zajmuje kwadrans.

Zwiniętą siatkę zmieścisz w altanie albo w bagażniku samochodu. Nie nasiąka wodą, więc nawet zdjęta po deszczu nie będzie ciężka i nie zgnije w kącie. Przed zwinięciem otrzep ją z liści i ziemi z dolnej krawędzi. Wiosną rozwijasz ją wzdłuż słupków i zaczepiasz w tych samych punktach – po kilku sezonach robisz to niemal odruchowo.

Pan Marek ma działkę 15 × 25 m w rodzinnym ogrodzie. Od strony alejki stoi niski płot, od strony pola – tylko stare słupki co 2,5 metra. Zające zjadają mu sałatę, a pies z sąsiedniej działki przechodzi bokiem. Postanawia ogrodzić dwa boki: dłuższy od pola i krótszy od sąsiada.

Mierzy: 25 metrów wzdłuż pola i 15 wzdłuż sąsiada, razem 40 metrów. Wysokość – 120 cm plus 20 cm na pas przypięty do ziemi. Wybiera oczko 4,5 cm, które zatrzyma zające, i sznurek 5 mm, bo od pola mocno wieje. Zamawia dwie siatki: 25 × 1,4 m i 15 × 1,4 m, każdą na swój bok. Kolor – zielony, żeby ogrodzenie zlewało się z żywopłotem. Płaci za 56 metrów kwadratowych, a krawędzie dostaje obszyte.