Siatka na wybieg gęsi – siatki na wymiar

Gęś bada świat dziobem. Skubie trawę przy ogrodzeniu, chwyta sznurek i ciągnie, a gdy coś ją zainteresuje po drugiej stronie, napiera na siatkę całą piersią. Dorosła gęś waży kilka kilogramów, a stado potrafi przepchnąć się wzdłuż ogrodzenia jednocześnie. Siatka z cienkim sznurkiem wytrzyma to przez jakiś czas, ale grubszy sznurek wytrzyma dłużej.

Dlatego przy stadzie kilkunastu gęsi i więcej wybierz 4 lub 5 mm. Sznurek 3 mm to kompromis dla kilku ptaków na przydomowym wybiegu. Najcieńszy, 2 mm, sprawdza się na przegrodach, przy których gęsi nie stoją stale, i jako górny pas ogrodzenia. Dolny pas, przy którym gęsi pasą się i skubią, zawsze dostaje grubszy sznurek. Możesz więc zamówić dwie siatki na jedną ścianę: niższą i grubszą na dół, wyższą i cieńszą na górę.

Gąsię po wykluciu jest małe, puchate i ciekawskie. Przez oczko 4 albo 4,5 cm przejdzie bez wysiłku, a za nim nie zawsze zdąży matka. Na pierwsze tygodnie odchowu zamów więc siatkę z oczkiem 2×2 cm, przynajmniej na dolny pas ścian. Gdy gąsięta podrosną, wystarczy siatka rzadsza.

Małe gąsięta są też łatwym łupem dla jastrzębia i wron. Dorosłe gęsi rzadko padają ofiarą ptaków drapieżnych, ale gąsięta tak, dlatego na wybieg dla młodych dobrze jest rozpiąć dach z siatki z oczkiem 8 cm. Po kilku tygodniach dach możesz zdjąć i schować na następny sezon. Lekka siatka zwinięta w worek zajmie mało miejsca w szopie. W kolejnym roku posłuży następnemu lęgowi, bo polipropylen przez zimę w suchym miejscu nic nie traci.

Gęsi wyskubują trawę do gołej ziemi szybciej, niż się wydaje. Dlatego wielu hodowców dzieli pastwisko na kwatery i co kilka tygodni przestawia ogrodzenie na świeży kawałek. Siatka z polipropylenu nadaje się do tego dobrze: jest lekka, nie plącze się przy zwijaniu i nie rdzewieje od mokrej trawy.

Przy takim pastwisku zamawia się kilka siatek o tej samej długości, na przykład po 10 albo 15 m. Łatwiej przenieść jedną taką siatkę niż jedną długą na cały obwód. Paliki wbijasz w nowym miejscu, rozwijasz siatkę, przypinasz ją przez obszyty brzeg i spinasz z sąsiednią na narożniku. Dolny brzeg dociśnij do ziemi, bo gęsi lubią przeciskać się pod ogrodzeniem. Całe przestawienie kwatery zajmuje zwykle mniej czasu niż poranne karmienie.

Hodowca ma kilkanaście gęsi i pastwisko o wymiarach 20 na 15 m. Chce ogrodzenia wysokości 1,2 m, z zapasem 10 cm na dociśnięcie dolnego brzegu. Zamawia cztery siatki: dwie o długości 20 m i dwie o długości 15 m, każdą o wysokości 1,3 m, z oczkiem 4,5 cm i sznurkiem 4 mm.

Wybiera kolor zielony, bo pastwisko jest widoczne z drogi, a zielona siatka na tle trawy i krzewów prawie znika. Gdyby ogrodzenie stało przy białym budynku gospodarczym, wybrałby beż albo biel, a cena za metr byłaby taka sama. Razem wychodzi około 91 m² siatki z obszytymi brzegami, w czterech kawałkach, które spina na narożnikach. Na furtkę zostawia przerwę między dwoma słupkami i zamyka ją krótkim kawałkiem siatki przypiętym na karabińczyki.

Siatka trzyma stado w wybiegu i przyjmuje napór gęsi, które się o nią opierają. To jednak słupki dźwigają całe ogrodzenie. Jeśli palik się przechyli, siatka opadnie razem z nim i gęsi przejdą górą. Dlatego słupki wbijaj głęboko i gęsto, zwłaszcza na narożnikach, gdzie siła napięcia jest największa.

Na siatce nie wieszaj poideł, karmideł ani worków z paszą. Ciężar zawieszony na środku przęsła rozciągnie sznurek i zrobi w ogrodzeniu dołek, przez który gęś łatwo się przeciśnie. Siatka nie zatrzyma też większych zwierząt – psa czy owcy, które naprą na nią z rozpędu. Do takich zadań służy ogrodzenie z drutu albo z desek, a siatka może je uzupełnić. Gdy na pastwisku obok pasą się większe zwierzęta, postaw między nimi osobny płot.