Siatka na grządki: siatki na Twój wymiar

W warzywniku są trzy grządki, każda cztery metry długości i metr szerokości. Na jednej rośnie marchew, na drugiej sałata, na trzeciej młoda kapusta. Kot sąsiadów przychodzi codziennie, a kury czasem przeciskają się przez płot. Ogrodniczka stawia nad każdą grządką pięć pałąków wysokich na 40 cm.

Mierzy łuk pałąka od ziemi do ziemi: 1,6 metra. Dolicza po 15 cm na przypięcie do ziemi – razem 1,9 metra. Długość: cztery metry plus po 20 cm na końce, czyli 4,4 metra. Zamawia trzy siatki 4,4 × 1,9 m, oczko 5 cm, sznurek 2 mm. Wybiera beż, bo grządki obramowane są jasnymi deskami, a beżowa siatka z daleka zlewa się z drewnem i suchą ziemią. Płaci za około 25 metrów kwadratowych – tyle samo, ile zapłaciłaby za zieleń czy biel.

Oczko pięciocentymetrowe to standard przy przykrywaniu grządek. Zatrzymuje kota, kurę, psa i dorosłego królika, a jednocześnie jest na tyle duże, że przez siatkę łatwo podlewasz i obserwujesz rośliny. Wschodzące siewki przerastają przez oczko bez przeszkód, gdy siatka leży nad nimi na pałąkach.

Oczko dwucentymetrowe wybierasz wtedy, gdy siatka ma leżeć prosto na ziemi nad świeżym siewem. Kot nie wsunie łapy przez takie oczko i nie zacznie kopać. Pamiętaj tylko, żeby po wzejściu roślin podnieść siatkę na pałąki – w drobnym oczku młode rośliny mogłyby się zaplątać. Przez oba oczka przechodzi światło i woda, więc przykrycie nie zmienia warunków wzrostu. Przechodzą też ślimaki i mysz.

Siatka na grządki pracuje od wiosny do jesieni, a potem leży w szopie do kolejnego sezonu. Polipropylen dobrze znosi taki rytm. Jest odporny na słońce, więc kolor i wytrzymałość sznurka zostają takie same przez kilka lat. Nie nasiąka wodą i nie gnije, nawet gdy przez całe lato leży na wilgotnej ziemi, a dolny brzeg ma stały kontakt z glebą.

Cienki, dwumilimetrowy sznurek jest lekki, ale przy rozsądnym obchodzeniu się z nim służy długo. Najszybciej zużywa się tam, gdzie co roku wbijasz szpilki w te same oczka, i tam, gdzie siatka ociera się o ostre końce pałąków. Owiń końce pałąków taśmą, a szpilki wbijaj w obszyty brzeg – siatka posłuży wtedy wiele sezonów i przejdzie z grządki na grządkę razem z płodozmianem.

Nad grządką siatka leży na pałąkach: z rurki elektroinstalacyjnej, z drutu w otulinie, z giętych prętów albo z wikliny. Pałąki stawiasz co 70–100 cm, a ich wysokość dobierasz do roślin – nad siewem 20–30 cm, nad rozsadą kapusty 50–60. Brzeg siatki przyciskasz do ziemi szpilkami ogrodowymi, deską albo przysypujesz ziemią.

Przy siatce rozłożonej prosto na ziemi wystarczą szpilki co pół metra po obwodzie. Do pałąków siatkę możesz przypiąć klipsami, żeby wiatr jej nie przesuwał. Jakie pałąki i jakie szpilki – zależy od twojej ziemi i rozmiaru grządek. W luźnej, piaszczystej ziemi szpilki muszą być dłuższe niż w zbitej glinie. Krawędź siatki układaj tak, żeby nie było szczeliny przy ziemi.

Siatka nad grządką zatrzymuje zwierzęta większe od oczka i daje roślinom spokój w najdelikatniejszym okresie. Kot przestaje kopać w spulchnionej ziemi, kury nie rozgrzebują siewu, pies nie zjada truskawek. Przez siatkę przechodzi światło i woda, więc nie musisz jej zdejmować przy podlewaniu.

Siatka nie zastąpi jednak folii ani włókniny. Nie zatrzyma ciepła, więc przed przymrozkiem trzeba przykryć grządkę dodatkowo. Nie powstrzyma ślimaków, nornic i myszy, które mieszczą się w oczku albo idą pod ziemią. Sama nie stoi – nad wyższymi roślinami potrzebuje pałąków. Nie jest też ogrodzeniem: większy pies, który zechce wejść, przygniecie siatkę razem z pałąkami. Na niego lepsza jest osłona wokół grządki.