Osłona wykopów – siatki ochronne na wymiar

Oczko 10×10 cm zatrzymuje dorosłego, rowerzystę i większego psa – każdego, kto szedłby prosto na dół. Przepuszcza jednak małe zwierzęta, rękę dziecka i to, co wiatr niesie po ziemi. Na zamkniętym terenie budowy, gdzie po zmroku nikt nie chodzi, to wystarcza: osłona ma pokazać krawędź i zagrodzić drogę. Rzadka siatka jest przy tym lekka i łatwo ją przestawić.

Przy chodniku, szkole albo osiedlu bierz 4,5×4,5 cm. Przez to oczko nie przeciśnie się mały pies, kot ani dziecko, a siatka nadal jest przejrzysta, więc z daleka widać, co jest za nią. 2×2 cm zatrzyma dodatkowo papier, folię i liście, które jesienią potrafią w ciągu nocy zasypać dno wykopu. Pamiętaj, że żadne oczko nie zatrzyma kogoś, kto celowo przechodzi przez osłonę – siatka wyznacza granicę i utrudnia wejście.

Osłona wykopu liniowego wędruje za koparką. Co dzień ktoś odwiązuje kilkanaście metrów siatki, przenosi je i wiąże od nowa, często w błocie i deszczu. Sznurek 3 mm wytrzyma osłonę wykopu pod fundament, która stoi w jednym miejscu kilka tygodni i nikt jej nie rusza. Przy częstym przestawianiu wybierz 5 mm – sznurek lepiej znosi szarpanie, ciągnięcie po ziemi i wiązanie w tych samych miejscach.

Sznurek 6 mm daj tam, gdzie osłona styka się z ostrymi krawędziami: z szalunkami, stalową obudową wykopu, prętami wystającymi z gruntu. Daje też zapas przy wykopach przy drodze, gdzie siatka jest narażona na przypadkowe zahaczenie. Cienki sznurek 2 mm zostaw na lekką siatkę z gęstym oczkiem, która ma przede wszystkim zatrzymywać papier i folię na dolnej krawędzi.

Firma kładzie przyłącze wodociągowe wzdłuż ulicy na długości 60 m. Wykop będzie otwarty po kawałku, najwyżej 20 m naraz, a osłona ma stać po obu stronach. Kierownik zamawia sześć siatek po 20 m długości i 1,1 m wysokości: dwie stoją przy otwartym kawałku, dwie przy następnym, a dwie są przenoszone. Wybiera oczko 4,5×4,5 cm i sznurek 5 mm, bo obok jest chodnik i siatka będzie codziennie przestawiana.

Kolor żółty. Przy latarniach i w światłach samochodów żółta siatka jest widoczna z daleka i nikt nie weźmie jej za płot ogrodu. Przy wykopie na zamkniętej działce wybrałby zieleń albo czerń, w tej samej cenie. Płaci za 132 m² siatki z obszytymi brzegami. Po zakończeniu robót zwija sześć siatek i odkłada je na kolejne przyłącze.

Siatka przy wykopie ma ciężkie warunki: błoto, woda gruntowa podchodząca pod słupki, piasek wsypujący się w oczka, codzienne zwijanie. Sznurek z polipropylenu znosi to bez szkody. Nie nasiąka wodą, więc mokra siatka nie robi się dużo cięższa, nie gnije leżąc w błocie i nie rdzewieje jak siatka z drutu. W słońcu trzyma kolor przez kilka sezonów, więc żółta osłona po dwóch latach wciąż jest żółta.

Żeby posłużyła długo, po robotach spłucz z niej błoto wężem albo otrzep, rozwieś do wyschnięcia i dopiero wtedy zwiń. Zwinięta mokra też nie zgnije, ale zaschnięte błoto usztywnia oczka i utrudnia rozwijanie. Pojedyncze przerwane oczko zwiążesz kawałkiem sznurka na miejscu, bez wysyłania siatki do naprawy.

Osłona stoi na słupkach, a słupki w gruncie, który przy wykopie bywa luźny i osiada. Dlatego nie wbijaj ich przy samej krawędzi, tylko w odległości, jaką przewiduje plan robót, a przy luźnym gruncie stawiaj je w ciężkich podstawach albo wbijaj głębiej. Rodzaj słupków i sposób ich osadzenia dobierasz do gruntu i tego, jak często osłonę będziesz przenosić.

Siatkę przywiązuj do słupków przez obszyty brzeg, przy górnej i dolnej krawędzi, w odstępach co półtora do trzech metrów. Napnij ją tak, żeby nie zwisała, bo luźna siatka wygląda jak rzecz porzucona i mniej ostrzega. Przy długich osłonach górą możesz poprowadzić linkę z płatnego zestawu montażowego, który wybierzesz w konfiguratorze. Raz dziennie obejdź osłonę i popraw to, co ktoś przesunął.