Wybieg dla kóz: siatki na Twój wymiar

Najłatwiej dobrać oczko, gdy wiesz, kto chodzi po wybiegu. Przy stadzie rogatych kóz mlecznych wybierz 4,5×4,5 cm. Głowa nie zmieści się w oczku, więc nie ma jak utknąć, a siatka zatrzymuje też koźlęta od pierwszych tygodni.

Przy kozach bezrożnych możesz sięgnąć po 8×8 albo 10×10 cm. Siatka jest wtedy lżejsza i lepiej przewiewna, a koza, która wsadzi łeb, spokojnie go wycofa. Zwróć jednak uwagę na młode. Kilkutygodniowe koźlę przejdzie przez 10×10 cm bez trudu, więc na czas wykotów dołóż dolny pas o gęstym oczku.

Kozioł to osobna kwatera. Jest silniejszy, uderza rogami i lubi napierać na ogrodzenie w jednym miejscu. Na jego wybieg bierz najgrubszy sznurek, 6 mm, i gęściej stawiaj słupki. Oczko 6×6 cm przydaje się w zagrodach przy koźlarni, gdzie zwierzęta stoją blisko siebie.

Koza nie lubi stać w miejscu. Gdy ogrodzenie jest luźne, opiera na nim przednie nogi, a siatka pod jej ciężarem opada i robi się z niej rampa. Dlatego przy kozach liczy się napięcie bardziej niż przy innych zwierzętach.

Górną krawędź przypinasz do mocno naciągniętej linki, a przy wysokim ogrodzeniu dokładasz drugą, mniej więcej w połowie wysokości. Siatka nie tworzy wtedy brzucha i nie daje oparcia. Słupki stawiaj gęściej niż przy owcach, zwykle co dwa metry, a w narożnikach z podporą.

Zadbaj też o to, co stoi przy ogrodzeniu. Pień, budka, skrzynia czy stos drewna po wewnętrznej stronie to dla kozy schodek na drugą stronę. Odsuń je o dwa, trzy metry od siatki.

Jakie haki i łączniki zastosujesz, zależy od słupków i podłoża. Drewno, stal i beton potrzebują innych mocowań, które dobierasz sam.

Kozy mieszkają często blisko domu, więc ogrodzenie widzisz codziennie z okna. Ciemny kolor jest mniej widoczny z daleka: czarna i grafitowa siatka zlewają się z cieniem drzew i drewnianymi słupkami, a wybieg wygląda jak zwykły kawałek ogrodu. Zielona znika na tle trawy i krzewów.

Jasne kolory, biały, beżowy czy żółty, wybiera się wtedy, gdy siatkę mają wyraźnie widzieć ludzie – przy wejściu dla gości w gospodarstwie agroturystycznym albo przy ścieżce, po której chodzą dzieci. Niebieski i szary są pośrodku.

Kolor nie wpływa na wytrzymałość ani na cenę. Ten sam sznurek w zielonym i w czarnym kosztuje tyle samo i tak samo znosi kozie zęby.

Kozy wychodzą na wybieg także zimą, choćby na krótko w ciągu dnia. Ogrodzenia nie trzeba więc zdejmować na zimę. Polipropylen nie wchłania wody, więc sznurek nie twardnieje na mrozie i nie pęka, gdy koza złapie go zębami w styczniu.

Siatka jest odporna na słońce, nie blaknie i nie słabnie po lecie spędzonym na otwartym pastwisku. Służy przez kilka sezonów. Nie gnije też w mokrej ziemi przy dolnej krawędzi.

Zimą zwróć uwagę na dwie rzeczy. Zaspa przy ogrodzeniu to dla kozy gotowy schodek, więc odgarnij śnieg od siatki po wewnętrznej stronie. Po roztopach sprawdź, czy słupki nie poluzowały się w rozmiękłym gruncie i czy linka nadal trzyma napięcie.

Masz wybieg przy koźlarni: 20 na 15 metrów, z bramą szerokości trzech metrów. Obwód wynosi 70 m, a po odjęciu bramy 67 m. Chcesz ogrodzenia wysokiego na 1,5 m. Zamawiasz cztery kawałki, po jednym na bok, a jeden z krótszych pomniejszasz o bramę. Wychodzi łącznie około 100 m².

Dobierasz oczko 4,5×4,5 cm, bo masz kozy rogate i wiosną spodziewasz się koźląt, oraz sznurek 5 mm. Kolor zielony, bo wybieg leży w sadzie.

Co dobrać do siatki? Jeśli słupki stoją, a brakuje ci linki i napinaczy, zamów zestaw montażowy. To jedyna płatna opcja: linka 4 mm w PCV, śruby rzymskie, karabińczyki i zaciski. Kołki dobierasz sam do słupków. Każdy kawałek siatki przychodzi obszyty dookoła.