Siatka uprawowa na grządki – siatki szyte na wymiar

Na działce jest zagon o długości ośmiu metrów i szerokości 1,2 metra, na którym rosną lwie paszcze i astry na bukiety. Ogrodniczka wbija po obu stronach zagonu paliki co dwa metry, razem dziesięć. Szerokość siatki: 1,2 metra plus po 10 cm na przywiązanie do palików, czyli 1,4 metra. Długość: osiem metrów plus po 20 cm na końce.

Zamawia dwie siatki 8,4 × 1,4 m z oczkiem 5 cm i sznurkiem 2 mm. Pierwszą rozpina poziomo na wysokości 25 cm, gdy rośliny mają kilkanaście centymetrów. Drugą zakłada na 50 cm trzy tygodnie później. Płaci za niespełna 24 metry kwadratowe. W lipcu wszystkie łodygi stoją prosto, a po zbiorze ostatnich kwiatów zdejmuje obie siatki i zwija je do kolejnego sezonu.

Przy siatce poziomej oczko musi przepuścić roślinę i jednocześnie dać jej oparcie. Oczko 2 cm jest za ciasne – łodygi rosną przez nie z trudem, a kwiaty mogą się zaczepić. Oczko 4,5–6 cm to rozmiar w sam raz dla większości kwiatów do wazonu i ziół: łodyga przechodzi swobodnie, a gdy roślina się pochyla, opiera się o sznurek po każdej stronie.

Przy przykryciu zagonu działa to odwrotnie. Oczko 2 cm zatrzyma kota, który chce kopać w świeżo spulchnionej ziemi, i nie przepuści łapki do sadzonek. Oczko 4,5 i 5 cm zatrzyma kurę, psa i dorosłego królika. Przez każde z tych oczek przejdzie światło, woda i powietrze, więc rośliny pod przykryciem rosną normalnie. Przejdą też ślimaki – na nie siatka nic nie poradzi.

Siatka uprawowa pracuje od wiosny do jesieni, często w pełnym słońcu, w wilgotnej ziemi i między roślinami, które się o nią ocierają. Polipropylen jest odporny na słońce i trzyma kolor przez kilka sezonów, nie wchłania wody i nie gnije, nawet gdy siatka leży nisko nad mokrą glebą.

Cienki sznurek 2 mm nie jest przy tym słabszym ogniwem, o ile obchodzisz się z siatką rozsądnie. Przy zdejmowaniu nie wyrywaj jej przez suche łodygi – lepiej najpierw zetnij rośliny tuż nad siatką, a potem unieś ją do góry. Suche resztki łatwo odchodzą od gładkiego sznurka. Zwiniętą siatkę przechowuj w suchym miejscu, z dala od narzędzi z ostrymi krawędziami. Przy takim traktowaniu jedna siatka obsłuży zagon przez wiele lat.

Siatka pozioma nad zagonem kwiatów nie niesie roślin – tylko je prowadzi. Łodyga stoi na własnych korzeniach, a siatka powstrzymuje ją przed pochyleniem. Dlatego dobrze sprawdza się przy kwiatach na bukiety i ziołach, które są wysokie, ale lekkie.

Przy ciężkich roślinach, takich jak dalie z dużymi kwiatami czy słoneczniki, siatka sama nie wystarczy. Ciężar kwiatostanu przy wietrze wygina łodygę z taką siłą, że siatka zostanie przyciągnięta do ziemi razem z palikami. Takie rośliny podpieraj osobnymi palikami. Nie opieraj też o siatkę skrzynek, koszy z plonami ani narzędzi – rozpięta poziomo siatka wytrzyma rośliny, a nie dodatkowy ładunek. Nie siadaj na niej i nie przechodź przez zagon górą.

Siatka pozioma potrzebuje palików po obu stronach zagonu, rozstawionych co półtora do dwóch metrów. Paliki muszą być wyższe niż górna siatka o kilkanaście centymetrów i wbite na tyle głęboko, żeby nie przechylały się, gdy siatka zostanie napięta. W narożnikach zagonu daj mocniejsze paliki albo zastrzały.

Siatkę przywiązujesz lub przypinasz do każdego palika na wybranej wysokości i napinasz w obu kierunkach: wzdłuż i w poprzek zagonu. Luźna siatka pozioma zwisa i nie trzyma roślin. Gdy rośliny rosną, możesz przesuwać siatkę w górę po palikach – wtedy jedna siatka zastąpi dwie. Rodzaj palików i sposób mocowania dobierasz do swojej ziemi i długości zagonu.