Piłkochwyt wysokości 6 m: siatki na Twój wymiar

Sześć metrów stawia się tam, gdzie piłka wybita ponad niższą siatkę narobiłaby szkody. Za bramkami boiska pełnowymiarowego, na którym grają seniorzy i bramkarz wybija piłkę z pełnej siły. Przy boisku, za którym biegnie droga wojewódzka albo tory. Przy szkole, gdzie kilka metrów za linią końcową zaczyna się ściana z oknami.

Wzdłuż linii bocznych tak wysoka siatka zwykle nie jest potrzebna, bo tam piłki lecą nisko i rzadko. Często wystarcza 4 m, a sześciometrowy piłkochwyt zostaje za bramkami. Na boiskach przydomowych i rekreacyjnych 6 m przydaje się wyjątkowo – głównie wtedy, gdy boisko jest krótkie, a dom albo szklarnia stoją tuż za bramką.

Siatka o wysokości 6 m przy tej samej długości ma o połowę większą powierzchnię niż czterometrowa, więc każdy milimetr sznurka czuć przy wieszaniu. Sznurek 3 mm daje najlżejszą siatkę, którą łatwo wciągnąć na górną linkę, i wystarcza przy boiskach rekreacyjnych. Sznurek 4 mm to rozsądny wybór przy szkołach i boiskach gminnych.

Przy klubach z codziennymi treningami strzeleckimi bierzesz 5 albo 6 mm, bo tam siatka dostaje setki mocnych uderzeń w tygodniu. Grubszy sznurek wytrzyma dłużej w strefie, w którą celuje większość niecelnych strzałów. Możesz też zamówić środkowy pas za bramką z grubszego sznurka, a boki piłkochwytu z cieńszego, jako dwie osobne pozycje.

Słup wysoki na 6 m z rozpiętą siatką działa przy wietrze jak dźwignia. Jak głęboko go osadzić, w czym zakotwić i czy potrzebne są odciągi, zależy od gruntu przy twoim boisku: piasek, glina, nasyp po dawnym wysypisku czy beton przy bieżni zachowują się zupełnie inaczej. Tę decyzję podejmujesz ty albo wykonawca, który zna teren.

Tak samo z siatką na istniejących słupach. Przed zawieszeniem sprawdź, czy słupy nie mają korozji przy ziemi, czy stoją pionowo i czy linki trzymają napięcie. Siatkę wpinasz górą w linkę, boki do skrajnych słupów, dół do dolnej linki albo zostawiasz luźno. Do pracy na tej wysokości potrzebny jest podnośnik albo rusztowanie, a przy pracy z góry – asekuracja.

Zdejmowanie siatki z sześciu metrów co jesień to praca, której nikt nie lubi, i dobrze, że nie jest potrzebna. Polipropylen nie chłonie wody, więc po jesiennych deszczach i odwilży siatka waży tyle samo co w lipcu i nie przeciąża słupów. Mróz nie robi z niej kruchej siatki, a słońce przez kilka sezonów nie wypłukuje koloru.

Na wiosnę przyjrzyj się dwóm miejscom: górnej lince, którą zimą szarpie wiatr, i dolnemu brzegowi, który leżał w błocie albo był przysypany ziemią z murawy. Jeśli linka straciła napięcie, dociągnij ją śrubą rzymską. Reszta siatki zwykle nie wymaga niczego.

Boisko ma 60 m szerokości, a za jedną z bramek, kilkanaście metrów za linią końcową, biegnie droga wojewódzka. Klub nie ma tam żadnych słupów. Zamawia piłkochwyt ze słupami o wysokości 6 m i długości 40 m, z siatką o oczku 10 cm i sznurku 6 mm. Za drugą bramką stoją słupy po starym piłkochwycie, więc tam wystarczy sama siatka 6 m o długości 40 m, czyli 240 m².

Od strony drogi klub wybiera siatkę zieloną, która na tle pola za drogą prawie znika. Za drugą bramką, od strony trybuny, siatka jest czarna, żeby kibice widzieli boisko przez ciemną, mało widoczną siatkę. Oba kolory kosztują tyle samo. Zestaw montażowy klub zaznacza tylko przy samej siatce, bo linki na starych słupach są przetarte. W jednym zamówieniu są więc trzy pozycje: zestaw ze słupami, siatka i zestaw montażowy.