Osłona kwiatów – siatki szyte na wymiar

Pod starą jabłonią przed domem rośnie okrągły klomb z hostami i paprociami, a pies sąsiadów urządził sobie w nim legowisko. Klomb ma promień półtora metra. Osłonę stawiasz dwadzieścia centymetrów za krawędzią, czyli na okręgu o promieniu 1,7 metra. Obwód liczysz prosto: dwa razy promień razy 3,14, co daje około 10,7 metra.

Dodajesz pół metra na zakładkę, żeby siatka zachodziła na siebie przy wejściu, i masz 11,2 metra. Wysokość: 60 cm, bo pies jest średni i nie skacze, plus 15 cm na pas przypięty do ziemi. W konfiguratorze wpisujesz 11,2 × 0,75 m, wybierasz oczko 8 cm, sznurek 4 mm i ciemną zieleń. Płacisz za 8,4 metra kwadratowego. Dostajesz jeden kawałek siatki, który owijasz wokół klombu na palikach ustawionych co metr.

Przy kwiatach liczysz dwie rzeczy: co osłona zatrzyma i ile zasłoni. Siatka z oczkiem 10 cm ze sznurka 4 mm jest prawie przezroczysta – z kilku kroków widzisz kwiaty, a nie oczka. Przy oczku 6 cm siatkę już widać, ale nadal nie dominuje. Oczko 4,5 cm tworzy wyraźną, choć lekką ścianę, a dwucentymetrowe przypomina gęsty płotek.

Dlatego dobieraj najrzadsze oczko, które zatrzyma twojego intruza. Jeśli kwiaty depcze tylko pies, nie ma potrzeby brać drobnego oczka, które zasłoni połowę widoku. Jeśli problemem są kury, nie obejdziesz się bez 4,5 cm. Przez każde oczko przenika światło i woda z konewki, więc rośliny za siatką kwitną normalnie. Nie przejdą przez nie natomiast łapy i dzioby większe niż jego bok.

Osłona kwiatów stoi na palikach, które dobierasz sam – do ziemi, do wysokości siatki i do wyglądu ogrodu. W kwietniku przed domem dobrze wyglądają cienkie metalowe pręty albo bambus, przy krzewach w głębi ogrodu zwykłe drewniane paliki. Na okręgu i łuku stawiaj je gęściej, co metr, bo siatka na krzywej ma tendencję do skracania drogi i wchodzenia w rośliny.

Sposób łączenia zależy od palików: do drewna siatkę przywiążesz sznurkiem lub przypniesz zszywkami, do metalu – opaskami albo karabińczykami. Przy murku czy betonowym obrzeżu mocowanie dobierasz do tego materiału. Dolną krawędź przyciśnij do ziemi szpilkami albo przykryj korą, żeby nic nie przechodziło dołem. Siatka nie musi być naciągnięta jak struna – wystarczy, że trzyma linię i nie opada na kwiaty.

Większość osłon kwiatów to krótkie kawałki siatki na kilku palikach – do nich zestaw nie jest potrzebny. Przydaje się, gdy osłaniasz długi pas kwiatów wzdłuż ogrodzenia albo ściany domu i chcesz, żeby siatka wisiała równo na całej długości. Wtedy górą rozpinasz linkę i na niej zawieszasz siatkę.

Zestaw montażowy obejmuje linkę o grubości 4 mm pokrytą PCV, śruby rzymskie do jej napinania, karabińczyki oraz zaciski. Kołków nie zawiera, bo do muru, drewna i stali potrzebne są inne. Zaletą linki jest też to, że siatkę na karabińczykach możesz w każdej chwili zdjąć, na przykład przy sadzeniu nowych roślin, a potem powiesić z powrotem bez przywiązywania. Zestaw jest jedynym płatnym dodatkiem przy siatce.

Kwiaty wieloletnie – róże, piwonie, byliny – zostają w ogrodzie przez zimę, więc osłona też może zostać. Polipropylen nie boi się mrozu: nie kruszy się, nie pęka przy niskiej temperaturze i nie chłonie wody, która mogłaby w nim zamarznąć. Słońce też mu nie szkodzi, więc wiosną siatka ma ten sam kolor co jesienią.

Zostawiona na zimę osłona ma dodatkowy plus: przypomina domownikom i gościom, gdzie pod śniegiem śpią rośliny, i nie pozwala ich zdeptać przy odśnieżaniu. Jedyne, na co uważaj, to ciężki, mokry śnieg na wysokiej siatce – może przygiąć paliki. Przy niskiej osłonie kwiatów, do 60 cm, rzadko jest to kłopot. Wiosną wystarczy poprawić napięcie i zebrać z siatki suche liście.