Siatka pod pnącza na ścianę – siatki szyte na wymiar

Garaż stoi bokiem do ogrodu, a jego ściana z szarego tynku ma 4,2 metra długości i 2,5 metra wysokości. Na środku jest małe okienko. Właściciele chcą posadzić dwa powojniki i jeden chmiel. Dzielą ścianę na dwa pola po obu stronach okna, każde szerokie na 1,7 metra.

Wysokość siatki: od 30 cm nad ziemią do 20 cm pod okapem, czyli dwa metry. Zamawiają dwie siatki 1,7 × 2 m, oczko 6 cm, które pasuje i powojnikowi, i chmielowi, sznurek 4 mm. Kolor? Ściana jest szara, więc grafit – na jej tle siatka będzie ledwo widoczna, a ciemnozielone liście ładnie się od niej odbiją. Płacą za 6,8 metra kwadratowego. Gdyby wybrali zieleń albo czerń, kwota byłaby identyczna. Pod okienkiem zostawiają wolny pas, żeby pnącza z obu pól nie zarosły szyby i żeby dało się ją umyć bez odpinania siatki.

Oczko w siatce pod pnącza działa w dwie strony. Młody pęd przechodzi przez nie swobodnie i przeplata się przez kolejne rzędy – tak pnącze samo się na siatce trzyma. Im większe oczko, tym łatwiej przewlec gruby pęd ręką, gdy prowadzisz roślinę. Dlatego pod róże pnące i rośliny, które trzeba przywiązywać, wybiera się oczko 8 lub 10 cm.

Z kolei liść, kwiat i owoc większe od oczka zostają po zewnętrznej stronie siatki – i dobrze, bo właśnie je chcesz oglądać. Siatka nie zatrzyma za to korzeni czepnych bluszczu, które szukają muru przez każde oczko. Przy bluszczu siatka prowadzi pędy, ale nie odsuwa całkowicie rośliny od ściany. Jeśli zależy ci na czystym tynku, wybierz pnącze bez korzeni czepnych. Przez oczka swobodnie przechodzi też powietrze i deszcz, więc mur za siatką nie zawilgoci się bardziej niż bez niej.

Siatka pod pnącza nie przylega do muru. Zostaw 5–10 cm odstępu – wtedy pęd może owinąć się wokół sznurka, a ściana za siatką oddycha i szybko schnie. Odstęp zapewniają haki z długim trzonem, kotwy z dystansem albo drewniane listwy przykręcone do ściany, do których przypinasz siatkę.

Punkty mocowania rozmieść co 50–80 cm wzdłuż górnej krawędzi, po bokach i u dołu. Przy cięższych pnączach dodaj rząd pośrodku wysokości. Rodzaj kołka zależy od ściany: inny do cegły pełnej, inny do pustaka, jeszcze inny do ocieplenia ze styropianem, gdzie potrzebne są specjalne łączniki. To dobierasz sam, znając swoją ścianę. Siatkę napinasz tak, by nie falowała, ale nie na siłę – pędy i tak ją z czasem obciążą.

Oczko 4,5 cm to najgęstsza siatka, jaką zwykle wiesza się na ścianie. Daje dużo punktów zaczepienia dla roślin z krótkimi wąsami i dla jednorocznych pnączy w pierwszym sezonie. Na ścianie wygląda jak drobna krata i jest widoczna wcześniej, zanim zieleń ją zakryje.

Oczko 6 cm to kompromis, który pasuje do większości pnączy wieloletnich: powojników, wiciokrzewów, winorośli. Siatka jest lżejsza i mniej widoczna. Oczko 8 cm wybierasz pod rośliny wijące się całym pędem i pod róże pnące, które przewlekasz ręcznie. Taka siatka niemal znika na murze, a w przeliczeniu na metr kwadratowy zużywa mniej sznurka, więc jest lżejsza dla haków. Przy dużych ścianach ta różnica wagi staje się wyraźna.

Pnącze jednoroczne, jak fasola ozdobna czy wilec, waży niewiele i co roku zaczyna od nowa. Do niego wystarczy sznurek 3–4 mm. Pnącza wieloletnie rosną latami: kilkuletni wiciokrzew czy winorośl to gęsta masa pędów i liści, która po deszczu robi się ciężka. Pod nie lepiej sprawdza się sznurek 5 albo 6 mm.

Grubszy sznurek nie tylko trzyma więcej. Wolniej się przeciera tam, gdzie pędy ocierają się o niego przy wietrze, i dłużej zachowuje kształt oczek. Pamiętaj jednak, że ciężar ostatecznie przejmują haki w murze – siatka przenosi go na punkty mocowania. Gruby sznurek na trzech hakach nie zastąpi cieńszego na dwunastu. Dlatego przy ciężkich pnączach najpierw zagęść mocowanie, a dopiero potem pogrub sznurek.