Wybieg dla kaczek – siatki szyte na wymiar

Staw jest za stodołą, a kaczkarnik przy domu. Zamiast wypuszczać kaczki luzem i zaganiać je wieczorem, wiele osób stawia korytarz: dwie równoległe ściany z siatki, szerokie na metr, prowadzące od wybiegu do wody. Kaczki szybko uczą się drogi i rano same maszerują nad staw, a wieczorem wracają tą samą trasą.

Korytarz zamawia się jako dwie długie siatki o wysokości 60–80 cm, bo kaczki domowe nie przeskakują takiej przeszkody. Przy wodzie ściany korytarza wchodzą kawałek w głąb stawu, żeby kaczki nie obeszły ich wpław. Na końcu korytarza możesz zrobić furtkę z kawałka siatki na karabińczykach i zamykać ją, gdy chcesz trzymać ptaki przy domu. Przez pierwsze dni przeprowadź stado korytarzem sam, z miską ziarna w ręku – potem kaczki zapamiętają drogę.

Przez oczko 4,5 albo 5 cm dorosła kaczka się nie przeciśnie, ale głowę wsadzi bez trudu. Skubie wtedy wszystko, co rośnie tuż za siatką: sałatę, truskawki, młode kwiaty. Jeśli wybieg graniczy z grządkami, odsuń ogrodzenie od roślin o pół metra albo daj na dolny pas gęstsze oczko 2×2 cm, przez które dziób już nie sięga.

W drugą stronę przez oczko 4,5 cm przejdą wróble i sikory, które podjadają paszę. Kacząt przez pierwsze tygodnie nie zatrzyma nic rzadszego niż 2×2 cm. Natomiast przez żadną siatkę z tego działu nie przejdzie dorosła kaczka ani kot, a przez oczko 8 cm na dachu – jastrząb. Szczur i mysz przejdą przez każdą, więc paszę na noc chowaj do pojemnika z pokrywą.

Kaczki płoszą się łatwo. Pies za płotem, cień jastrzębia, trzask gałęzi – i całe stado biegnie w jeden róg wybiegu, wpadając na siatkę. Sztywny płot z drutu w takiej chwili nie ustępuje, a sznurek z polipropylenu ugina się pod naciskiem i rozkłada go na kilka sąsiednich oczek. Kaczki odbijają się od ściany miękko.

Po chwili siatka wraca do swojego kształtu, a słupki przyjmują tylko część siły. Ta elastyczność przydaje się też przy dachu: gdy coś na niego spadnie, siatka ugnie się zamiast pęknąć. Warunek jest jeden – siatka musi być napięta, ale nie jak struna. Lekki luz daje jej miejsce na pracę. Zbyt luźna siatka z kolei tworzy fałdy, w które kaczka może wsadzić łapę, więc szukaj środka.

Wybieg dla kaczek stoi zwykle blisko domu, bo kaczki są głośne i ciekawe, a ty chcesz mieć je na oku. Z tarasu czy okna kuchni patrzysz na niego codziennie. Czarna, grafitowa i szara siatka z kilkunastu metrów prawie znika: widzisz kaczki na trawie, a nie kratę.

Zielona dobrze wtapia się w żywopłot i trawę, ale na tle wody czy jasnego budynku jest bardziej widoczna. Biała, beżowa, żółta i niebieska rzucają się w oczy – to dobry wybór na korytarz przez podwórko, o który ktoś mógłby się potknąć po zmroku. Kolor nie zmienia ceny, więc możesz łączyć: ciemne ściany wybiegu, jasny korytarz. Przy wybiegu widocznym z ulicy zwykle wygrywa grafit albo zieleń, bo nie przyciągają spojrzeń przechodniów.

Wybieg przy kaczkarniku ma 8 na 5 m i ściany wysokości 1 m. Dolny brzeg będzie przysypany, więc ściany mają 1,15 m. Od wybiegu do stawu prowadzi korytarz długości 15 m i szerokości 1 m, z ścianami wysokimi na 0,7 m, które wchodzą 1,5 m w głąb wody.

W konfiguratorze gospodarz wpisuje trzy ściany wybiegu (czwartą jest kaczkarnik) i dwie ściany korytarza po 16,5 m. Na wybieg bierze oczko 4,5 cm i sznurek 2 mm, na korytarz przy wodzie – sznurek 4 mm. Kolor grafitowy dla wybiegu i żółty dla korytarza. Płaci za łączną powierzchnię, a każda siatka ma obszyty brzeg. Całość rozpina w dwa popołudnia: pierwszego dnia wybieg, drugiego korytarz razem z wejściem do wody.