Grodzenie ogródka warzywnego – siatki szyte na wymiar

Wszystkie siatki z poddziałów są z tego samego polipropylenu, ale różni je zadanie. Osłona grządek to niskie siatki wokół pojedynczych zagonów, zwykle z oczkiem 4,5 cm, które zatrzyma kurę i psa, a przepuści rękę z konewką. Osłona grządek podniesionych pasuje do drewnianych i metalowych skrzyń – siatkę wiesza się wyżej, nad krawędzią skrzyni.

Osłona rabat i osłona kwiatów to drobniejsze oczka i mniej rzucające się w oczy kolory, bo stoją przy domu i ścieżkach. Ogrodzenie działki ogrodowej obejmuje cały teren, więc tam częściej wybiera się grubszy sznurek i większą wysokość. Zagroda na kompost dostaje najgrubsze sznurki – 5 i 6 mm – bo siatka trzyma ciężką, wilgotną pryzmę, o którą codziennie ociera się widły.

Siatka z oczkiem 10 cm wygląda lekko i zatrzymuje psa, dziecko i piłkę. Przejdzie przez nią jednak kot, jeż i młody zając. Oczko 8 cm to granica dla średniego kota, a 4,5 cm zatrzyma kurę, kaczkę, dorosłego królika i większość zajęcy. Jedno i dwa centymetry to już ogrodzenie dla najmniejszych: młodych królików, świnek morskich wypuszczanych na trawę i kurcząt.

Pamiętaj, co przejdzie przez każde oczko bez względu na rozmiar: ślimak, mysz i nornica. Przechodzi też światło i woda, więc siatka nie zabiera roślinom słońca ani deszczu. Dlatego przy grządkach nie musisz się bać gęstszego oczka – pomidory za siatką z oczkiem 2 cm rosną tak samo jak bez niej. Zanim zamówisz, wypisz na kartce zwierzęta, które naprawdę bywają w twoim ogrodzie.

Przy krótkich grządkach siatkę zwykle przywiązujesz sznurkiem do kilku palików i to wystarcza. Zestaw montażowy przydaje się, gdy linia ogrodzenia jest długa, a siatka ma wisieć równo i napięta przez cały sezon. Zawiera linkę grubości 4 mm w powłoce z PCV, śruby rzymskie do naciągania, karabińczyki i zaciski – kołków nie ma, bo dobierasz je do swojej ziemi i słupków.

Linkę rozpinasz górą między skrajnymi słupkami, naciągasz śrubą rzymską i na karabińczykach zawieszasz siatkę. Zaletą tego układu jest szybkość: jesienią odpinasz karabińczyki i zdejmujesz całą siatkę naraz, a linka zostaje na swoim miejscu do wiosny. To jedyna płatna opcja przy siatce, więc decydujesz o niej tylko wtedy, gdy rzeczywiście nie masz czym siatki zawiesić.

Pani Ania ma warzywnik w kształcie prostokąta, sześć na cztery metry, za domem. Pies podkopuje marchewkę, a kury sąsiadów przechodzą przez dziurę w żywopłocie. Obwód to dwadzieścia metrów, a ona chce furtkę na jednym boku, więc zamawia dwadzieścia metrów i dolicza pół metra na zakładkę przy wejściu.

Wybiera oczko 4,5 cm, które zatrzyma kury, i sznurek 4 mm, bo pies lubi przycisnąć nos do siatki. Wysokość: metr, plus dwadzieścia centymetrów na dół, który przypnie szpilkami do ziemi. Kolor? Zielony, bo za warzywnikiem jest trawnik i żywopłot. W konfiguratorze wpisuje 20,5 × 1,2 m i płaci za niecałe 25 metrów kwadratowych. Gdyby wybrała grafitowy albo beżowy, kwota byłaby ta sama.

Warzywnik ma rytm: wiosną siew, latem zbiory, jesienią przekopanie. Siatka z polipropylenu wpisuje się w ten rytm, bo zdejmujesz ją wtedy, kiedy przeszkadza. Przed przekopaniem odpinasz siatkę od palików, zwijasz ją luźno wzdłuż i odkładasz pod dach. Trwa to kilka minut, a siatka po zwinięciu zajmuje miejsce porównywalne z workiem ziemi.

Polipropylen nie wchłania wody, więc wilgotna siatka nie nabiera ciężaru i nie gnije w szopie. Nie kruszy się na mrozie, jeśli zostanie na zimę na zewnątrz, i jest odporna na słońce, więc kilka sezonów nie odbiera jej koloru. Przed zwinięciem otrzep z niej grudki ziemi i suche łodygi – wiosną rozwiniesz ją czystą i od razu powiesisz w tym samym miejscu albo przy nowych zagonach.