Siatka kamuflażowa – siatki na wymiar

Maskowanie zaczyna się od kształtu, a nie od koloru. Pojazd przykryty siatką, która przylega do karoserii, nadal wygląda jak pojazd – tylko zielony. Dlatego siatkę odsuwasz od dachu i boków tyczkami, wyprowadzasz jej brzegi metr, dwa poza obrys i przypinasz do ziemi pod łagodnym kątem. Wtedy z góry i z boku zamiast prostopadłościanu widać nieregularny pagórek bez wyraźnych krawędzi.

To samo dotyczy sprzętu na placu, przyczepy, namiotu czy ambony myśliwskiej. Ambonę na skraju pola najlepiej owinąć siatką od strony, z której przychodzi zwierzyna, i wpleść w nią gałęzie z okolicznych drzew. Czatownię fotograficzną przykrywasz w całości, zostawiając tylko otwór na obiektyw. Im mniej prostych linii zostanie widocznych, tym lepiej siatka robi swoją robotę.

W siatkę kamuflażową wplatasz to, co rośnie wokół, albo pasy tkaniny w kolorach terenu. Gałęzie i kępy trawy najlepiej trzymają się w oczku 4,5×4,5 cm – w dziale ma ono najwięcej wzorów. Wsuwasz gałąź w jedno oczko, przeciągasz przez sąsiednie i blokujesz. Podobnie działają oczka 4×4 i 5×5 cm. Cienkie pasy tkaniny i juty wplatasz w oczko 2×2 albo 1×1 cm, bo w rzadszym się zsuwają.

Rzadkie oczka, 6×6, 8×8 i 10×10 cm, wybierasz na duże przykrycia: ciężarówkę, kilka pojazdów naraz, sprzęt na placu. Siatka jest wtedy lżejsza, a w jej oczkach mieszczą się grube gałęzie, które same w sobie dają dużo zieleni. Pamiętaj, że świeże gałęzie z czasem więdną i zmieniają kolor, więc przy postoju dłuższym niż dzień lub dwa wymieniaj je na nowe.

Kamuflaż jest potrzebny na postoju, a przeszkadza w drodze. Siatkę zakłada się więc i zdejmuje wiele razy dziennie, często w pośpiechu. Sznurek 2 mm, z którego jest większość wzorów w dziale, robi siatkę naprawdę lekką: przykrycie terenówki dwie osoby zarzucą przez dach w minutę, a przed odjazdem ściągną i zwiną jeszcze szybciej. Polipropylen nie nasiąka wodą, więc po deszczu siatka nie zrobi się ciężka.

Żeby zdejmowanie szło szybko, przygotuj siatkę zawczasu. Zwijaj ją zawsze od jednego brzegu, z wplecionymi pasami do środka, i trzymaj w worku w stałym miejscu w pojeździe. Na brzegu zostaw kilka pętli albo karabińczyków, którymi przypinasz ją do tyczek i haków. Wtedy rozkładanie i składanie zajmuje kilka minut, a nie kwadrans szukania końca siatki.

Terenówka mierzy 5,5 na 2 m, a z bagażnikiem dachowym sięga dwóch metrów w górę. Kwatermistrz chce, żeby kamuflaż okrył dach, spłynął po burtach na ziemię i wybiegł metr dalej, zacierając obrys. Przy długości sumuje: pojazd, dwie wysokości i dwa metry zapasu – razem 11,5 m. Przy szerokości robi to samo i wychodzi mu 8 m. Taki wymiar wpisuje w konfiguratorze.

Wybiera oczko 4,5×4,5 cm, żeby wplatać gałęzie, i sznurek 2 mm, żeby siatka była lekka przy codziennym zakładaniu. Kolor zielony, bo jednostka ćwiczy w lesie liściastym. Płaci za 92 m² siatki z obszytymi brzegami. W skrzyni pojazdu wozi do niej cztery tyczki i kilka szpilek do gruntu, a gałęzie zbiera już na miejscu postoju.

W terenie siatkę rozpinasz na tym, co jest pod ręką: na tyczkach wożonych w pojeździe, na drzewach, na hakach karoserii, na szpilkach i kotwach wbitych w grunt. Każde miejsce wymaga innego mocowania, dlatego dobierasz je sam – do twardości gruntu, rodzaju drzew i tego, jak długo siatka ma wisieć. Siatkę zaczepiasz zawsze przez obszyty brzeg, który nie pruje się przy szarpnięciu.

Przy pojeździe pilnuj, żeby siatka nie leżała na rurze wydechowej ani gorących elementach silnika i nie wplątywała się w koła. Nad czatownią czy obozem, gdzie siatka wisi kilka dni, przyda się płatny zestaw montażowy: napinasz linkę między drzewami śrubami rzymskimi i wpinasz w nią siatkę karabińczykami. Kołków w zestawie nie ma – szpilki do gruntu dobierasz sam.