Pod twoje stanowisko ogniowe tkamy siatkę 2×2 cm ze sznurka 2 mm

Jak powstaje twoja osłona: oczko 2×2 cm ze sznurka 2 mm

Zaczynamy od obrysu, który podasz w konfiguratorze. Długość i szerokość ustawiają maszynę, więc siatka schodzi z niej w twoim wymiarze, a rozliczenie idzie za metry kwadratowe.

Drobny splot zostawia mniej prześwitu niż siatki 4,5×4,5 cm i 6×6 cm z tego działu. Na placu oznacza to osłonę gęstszą niż w tych wersjach. Oczko 2×2 cm nie zamyka widoku: to, co mniejsze od splotu, przejdzie przez siatkę, a osłona pracuje na obrysie.

Sznurek jest z polipropylenu, a splot zostaje ten sam w każdym z trzech kolorów. Wersję 2×2 cm bierzemy pod osłonę, która ma stać gęsto: nad przejściem do stanowiska i wzdłuż boku widocznego od drogi. Przy szerokim umocnieniu, gdzie wystarczy rozbicie obrysu, w tym dziale tkamy też oczka 6×6 cm, 8×8 cm i 10×10 cm.

Trzy kolory i obszyty brzeg – to dostajesz w standardzie

Każde zamówienie wychodzi z obszytym brzegiem. Obszycie należy do standardu, nie jest osobną pozycją, i obejmuje cały obwód siatki.

Kolor wybierasz z trzech: biały, czarny albo zielony. Biel wyróżnia się na tle ciemnego gruntu, czerń na jasnym piasku, a zieleń wchodzi w trawę i cień pod drzewami. Na jasnym podłożu osłona w czerni albo zieleni osiada w tle, biel zostaje czytelna z dystansu.

Zestaw montażowy jest płatną opcją, więc decydujesz, czy bierzesz go razem z siatką. Rozstaw punktów, do których przymocujesz osłonę, zależy od twojego umocnienia.

2×2 cm przy stanowisku ogniowym – i czego osłona nie zastąpi

Od drogi stanowisko czyta się po kształcie umocnienia. Siatka rozpięta nad przejściem i wokół placu rozmywa ten kształt: na tle gruntu widać splot, nie prostą krawędź. Osłona zabiera stanowisku regularny rytm, po którym rozpoznaje się je z boku.

Osłona działa na to, co widać. Nie zastępuje umocnienia terenu ani konstrukcji, do której ją mocujesz; bez nich rozpięcie nie ma się na czym oprzeć. Siatka nie dźwiga ciężaru worków ani nie wzmacnia skarpy.

Tkamy ją dla stanowisk ogniowych rozstawianych w terenie: nad przejściem, wzdłuż umocnienia, przy skarpie. Jeden obrys, jeden z trzech kolorów, splot 2×2 cm ze sznurka 2 mm. Kolor i obrys wybierasz w konfiguratorze, resztę robi maszyna.

• Przejście między stanowiskiem a miejscem, gdzie stoi sprzęt.
• Bok stanowiska wystawiony na widok z otwartego pola.
• Narożnik, w którym osłona schodzi ze skarpy na równy grunt.
• Krawędź placu, przy której kończy się umocnienie.
• Bok od zaplecza, niewidoczny od drogi, a widoczny z góry.