Rabata przy ścieżce dostaje własną linię – siatka 8×8 cm, sznurek 6 mm

Lipcowy poranek, w którym rabata wychodzi na ścieżkę

W lipcu rabata przy ścieżce wygląda inaczej niż w maju. Łodygi sięgają wyżej, kępy rozchodzą się na boki, a między kwiatami a dojściem zostaje wąski pas ziemi. Wtedy łatwo o potknięcie i o zdeptanie tego, co właśnie zakwitło.

Siatka o oczku 8×8 cm wyznacza granicę między rabatą a przejściem. Zielony sznurek o grubości 6 mm z polipropylenu tworzy czytelną linię, którą widzisz z daleka. Siatkę tkamy na maszynie w wymiarze, który podajesz.

Przez oczko widzisz kwiaty i ziemię, bo siatka jest ażurowa. Nie zasłania rabaty, a przy przejściu daje wyraźny punkt odniesienia. Rano, gdy podlewasz, od razu widzisz, gdzie kończy się rabata, a gdzie zaczyna ścieżka.

Pole 8×8 cm przy szerokiej rabacie i wąskim dojściu

Oczko 8×8 cm daje rzadszy podział niż 4,5×4,5 cm i gęstszy niż 10×10 cm. Na szerokiej rabacie zostawia więcej miejsca na łodygi, a przy wąskim dojściu nadal porządkuje skraj. Sznurek ma 6 mm grubości; w tym dziale są też siatki z cieńszym sznurkiem 5 mm.

Oczko 8×8 cm zostawia po stronie rabaty to, co większe; mniejsze fragmenty mogą przejść. Kolor jest zielony, więc siatka pasuje do liści i łodyg. Przy gęstym siewie jednorocznych 4,5×4,5 cm daje drobniejszy podział, a 10×10 cm zostawia więcej luzu przy szerokich kępach.

Brzeg siatki jest obszyty w standardzie. Obszycie obejmuje całą krawędź. Dzięki temu siatka ma gotową linię, którą prowadzisz wzdłuż rabaty.

Od pomiaru przy ziemi do zawieszenia na skraju

Mierzysz długość i szerokość miejsca, w którym siatka ma stać. Pomiar robisz przy ziemi, bo tam biegnie dolna krawędź. Wymiar wpisujesz w konfiguratorze.

Punkty zawieszenia wybierasz sam, zależnie od tego, co stoi przy rabacie. Siatka jest w jednym kolorze – zielonym – więc pasuje do liści i łodyg wokół. Przed zawieszeniem rozłóż siatkę wzdłuż linii, którą chcesz widzieć przez cały sezon.

Obszyty brzeg pokazuje, gdzie kończy się siatka. Po zawieszeniu pilnujesz już tylko, by rabata nie wychodziła poza wyznaczoną granicę. Siatka porządkuje skraj, ale nie zastępuje pielenia ani podlewania.

• Ścieżka do grządek, przy której rabata rozrasta się na boki
• Obrzeże rabaty od strony trawnika, gdzie latem brakuje miejsca na krok
• Kwatera po jednorocznych, gdy łodygi kładą się na dojściu
• Pas przy altanie, oddzielający kwiaty od miejsca na stole