Maszyna tka siatkę 4×4 cm ze sznurka 2 mm w wymiarze twojego wybiegu

Oczko 4×4 cm i sznurek 2 mm – tkamy w wymiarze, który podasz

Sznurek z polipropylenu ma 2 mm grubości i wchodzi na maszynę, która tka siatkę od razu w rozmiarze twojego wybiegu. Podajesz długość i szerokość terenu, a oczko 4×4 cm przechodzi przez cały zamówiony wymiar. Płacisz za swoje metry kwadratowe – tyle, ile obejmuje twój obrys.

Oczko 4×4 cm zostawia po stronie wybiegu wszystko, co większe od otworu. Drobiazgi, które mieszczą się w oczku, przenikną na drugą stronę, więc wielkość otworu dobierasz do tego, co ma zostać w środku. W dziale obok stoją siatki z grubszym sznurkiem: 3 mm, 4 mm i 5 mm.

Wymiar obejmuje cały obrys wybiegu, którego pilnują indyki. Gdy linia skręca przy indyczniku, przy furtce albo na skraju łąki, wpisujesz kolejny bok i maszyna tka dalej. Siatkę rozkładasz potem wzdłuż tej samej linii, od narożnika do narożnika.

Sznurek 2 mm w szarym odcieniu – krawędź wykończona na całym obwodzie

Obszyty brzeg dostajesz przy każdym wymiarze, który zamówisz. Krawędź jest wykończona na wszystkich bokach twojego obrysu. Obszycie jest częścią siatki, którą tkamy, a nie osobną pozycją w zamówieniu.

Kolor nie zmienia ceny – szary odcień idzie w jednej cenie z metrami. Ta wersja ma jeden odcień; jeśli potrzebujesz innego, w dziale stoją siatki 4,5×4,5 cm w siedmiu barwach.

Wybieg dla stada – gdzie rozkładasz siatkę 4×4 cm ze sznurka 2 mm

Ta wersja trafia na wybiegi, po których indyki chodzą codziennie – od wyjścia z indycznika, przez łąkę, do bramy. Oczko 4×4 cm wyznacza granicę terenu stada.

Tkamy ją dla stad trzymanych na wybiegu, tam gdzie potrzebna jest wyraźna granica dla ptaków. Indyki przebywają na nim od rana, a ty mijasz je po drodze do indycznika.

Jeden bok mierzysz od indycznika do furtki, drugi od furtki dalej – wymiar podajesz dla każdej linii, którą chcesz domknąć. Mocowanie siatki dobierasz do gruntu wokół wybiegu.

• Wybieg dzienny – łąka, na którą stado wychodzi rano
• Podział stada – linia, która rozdziela indyki na dwie grupy
• Karmidło pod ścianą indycznika – punkt, do którego podchodzisz z paszą
• Skraj pola – bok, który domykasz po ostatnim obchodzie
• Zagroda dla dorosłych indyków – teren oddzielony od reszty podwórza