Nad tarasowym stołem zwisa pęd – siatka 4,5×4,5 cm ze sznurka 4 mm

Pergola przy tarasie, czyli pęd, który minął belkę

Końcówka pędu wychodzi ponad belkę i zwisa nad stołem. Przez lato robi się dłuższa, a przejście na taras coraz niższe. Kiedy siadasz z kubkiem kawy, zieleń jest tuż nad głową. Między słupkami zostaje puste pole, w którym pęd nie ma się o co oprzeć.

Rozpięta tam siatka daje zaczepy od dolnej krawędzi po belkę. Pęd prowadzisz po niej również w środku pola, nie tylko przy samym słupku. Zieleń zostaje na siatce, zamiast opadać nad blatem. Przy pergoli o dwóch polach każde z nich ma własny wymiar, więc siatka z jednego nie pasuje do drugiego.

Pole mierzysz między słupkami i od belki w dół, do miejsca, w którym zaczynasz prowadzenie. Strona od tarasu rzadko ma ten sam wymiar co ta od trawnika. Dwa pola to zwykle dwa osobne wymiary.

Oczko 4,5×4,5 cm i sznurek 4 mm w polu między słupkami

Oczko 4,5×4,5 cm to prześwit między sąsiednimi sznurkami. Pęd i liść większe od oczka mają się o co oprzeć, drobniejsze fragmenty przechodzą na drugą stronę. Na pergoli oznacza to zaczep na całej wysokości pola.

Sznurek ma 4 mm grubości, a siatka jest tkana z polipropylenu. Grafit oraz zieleń kosztują tyle samo – kolor nie zmienia ceny. Oba odcienie wybierasz do tego samego oczka i tej samej grubości sznurka.

Wymiar pola podajesz w konfiguratorze: długość i szerokość. Siatkę tkamy na maszynie od razu w tym wymiarze, więc płacisz za metry kwadratowe swojego pola. Przy pergoli z kilkoma polami każde wpisujesz osobno.

Grafit czy zieleń – kolor sznurka na tle pergoli

Grafit ginie przy ciemnym słupku i belce. Zieleń wchodzi w tło liści, więc siatka mniej rzuca się w oczy, gdy pnącze zgęstnieje. Oba odcienie oglądaj w miejscu, w którym siatka będzie wisieć.

Odcień wybierasz raz i dotyczy on całej siatki w danym polu. Przy dwóch polach możesz trzymać jeden kolor na obu.

Kolor widać wyraźnie pod światło, od strony ogrodu. Spójrz na słupek, belkę i to, co rośnie obok, zanim wybierzesz. Grafit i zieleń inaczej wypadają w cieniu pod dachem, inaczej w pełnym świetle.

• Stół pod pergolą – blat, nad którym pęd zwisa po minięciu belki
• Przejście z tarasu do ogrodu – miejsce, w którym zieleń opada najniżej
• Ruszt ustawiony z boku – strona, na którą nie prowadzisz pędów
• Trawnik za pergolą – pole widziane z okna kuchni