Siatka 4×4 cm ze sznurka 2 mm – trzy kroki do pasa na ścianie

Pomiar zaczynasz od fragmentu, nie od całej ściany

Zanim cokolwiek wpiszesz w konfiguratorze, wybierz pole, na którym siatka ma wisieć. Wysokość odmierzasz od miejsca, w którym zacznie się górna krawędź, do miejsca, gdzie ma się skończyć. Szerokość – między dwiema przeszkodami: framugą, bokiem szafy, końcem ściany. Zmierz też odległość od sufitu do górnej krawędzi – przyda się przy zawieszaniu.

Szary splot o oczku 4×4 cm zajmuje płaszczyznę równymi liniami w pionie i w poziomie. Z odległości widać całe pole, z bliska – każde przejście sznurka. Sznurek ma 2 mm grubości i jest tkany z polipropylenu. Na wąskim polu w rzędzie mieści się mniej oczek, na szerokim – więcej.

W obrysie siatki nie powinno być gniazdka ani włącznika – takie punkty wymuszają przerwę w siatce albo przesunięcie całego pola. Sprawdź też, czy nic nie wystaje ze ściany na wybranej wysokości – karnisz, stary hak, brzeg parapetu. Jeśli gniazdko wypada w środku pola, przesuń siatkę w bok albo zakończ ją przed przeszkodą.

Wpis w konfiguratorze – długość, szerokość i szary splot 4×4 cm

Dwie liczby z pomiaru trafiają do konfiguratora: długość i szerokość. Tkamy siatkę dokładnie w podanym wymiarze i rozliczamy ją za metry kwadratowe – tyle, ile zajmuje twoje pole.

Kolor w tej pozycji jest jeden: szary, więc nie wybierasz między odcieniami. Krawędź obszywamy w standardzie – brzeg jest wykończony i nie wymaga osobnej pozycji w zamówieniu.

Przed potwierdzeniem sprawdź szerokość względem tego, co stoi przy ścianie. Siatka ma zmieścić się między przeszkodami, nie nachodzić na framugę. Jeśli pole kończy się przy kaloryferze, uwzględnij jego odległość od ściany.

Zawieszenie i naciągnięcie oczek ze sznurka 2 mm

Po zawieszeniu przejdź splot od góry do dołu i wyrównaj pola – linie mają biec prosto. Naciągnięcie robisz na końcu, gdy siatka już wisi, bo wtedy widać każde odchylenie. Górną krawędź prowadź równolegle do sufitu albo do linii mebli, boki – do framugi i narożnika.

Do pracy przygotuj:

• Drabina albo stołek – dostęp do górnej krawędzi, gdy siatka sięga nad głowę
• Meble odsunięte od ściany – wolny dostęp do całego obrysu
• Obrys bez gniazdka i włącznika – nic nie przerywa biegu linii
• Światło z okna – w dzień łatwiej wyprowadzić równą górną krawędź

Siatka wisi w polu, które sam wyznaczyłeś. Reszta ściany zostaje na zdjęcia i zegar: zajmuje tylko ten fragment, który dotąd stał pusty. Pierwsze spojrzenie na gotową ścianę pokazuje, czy górna krawędź biegnie równo z sufitem.