Siatka, którą rozkładasz wzdłuż nowej linii uprawy – oczko 4,5×4,5 cm, sznurek 3 mm

Skraj nowej grządki wyznaczony siatką 4,5×4,5 cm

Zagon po sałacie obsadzasz ogórkami, a skraj uprawy przesuwa się o kilka metrów. Po starych znacznikach nie ma śladu. Rozkładasz wtedy siatkę wzdłuż nowej linii – od płotu do ścieżki – i warzywnik znowu ma wyraźny brzeg.

Oczko ma 4,5×4,5 cm, a sznurek 3 mm. To splot drobniejszy niż 8×8 cm i rzadszy niż 2×2 cm z tego działu. Po stronie grządek zostaje to, co większe od oczka. Drobniejsze fragmenty mogą przejść przez splot, bo pas nie tworzy szczelnej ściany.

Zanim rozłożysz pas, przejdź wzdłuż skraju i zobacz, gdzie kończy się przekopana ziemia. Zmierz tę linię od płotu do ścieżki, a wymiar wpisz w konfiguratorze. Wystarczą dwie liczby – długość i szerokość.

Siatka wisi na podporach rozstawionych wzdłuż linii. Ażurowy splot przepuszcza światło i powietrze, a linia zostaje czytelna.

Gdzie rozkładasz pas o oczku 4,5×4,5 cm

Pas staje tam, gdzie uprawa styka się ze ścieżką, trawnikiem albo podjazdem do szopy. Wyznacza brzeg na sezon i wędruje razem z grządkami.

Warzywa zostają po jednej stronie, po drugiej jest przejście, po którym chodzisz z narzędziami. Taki podział porządkuje robotę przy zbiorze.

Rodzaj podpór i sposób ich ustawienia zależą od tego, po czym chodzisz – trawa, ubita ziemia, żwir. Podpory stawiasz po swojej stronie linii, żeby nie stały w uprawie.

Po zbiorze siatka schodzi z podpór i czeka na kolejny rok. W nowym miejscu znowu pokazuje, gdzie kończy się warzywnik.

• Zagon z cukinią, który w tym roku zajął miejsce po sałacie
• Pas ziemi pod fasolę, przesunięty o kilka metrów bliżej płotu
• Narożnik warzywnika, w którym kończy się przekopana ziemia
• Kawałek działki pod dynie, gdzie rozłogi wychodzą na ścieżkę

Sznurek 3 mm i siedem kolorów do wyboru

Siatka powstaje na maszynie tkackiej z polipropylenu. Tkamy ją w zamówionym wymiarze: podajesz długość i szerokość, a maszyna robi siatkę w tym rozmiarze.

Kolor wybierasz z siedmiu, między innymi czerń, zieleń i biel. Kolor nie zmienia ceny.

Ciemniejsze odcienie pasują do starego płotu, jaśniejsze mocniej wyróżniają się na tle trawy i ścieżki. Na jednym pasie trzymaj się jednego koloru – linia wygląda wtedy spójnie.