Siatka trasowa 10×10 cm na sznurku 6 mm – luźne oczko na skraju trasy

Oczko 10×10 cm na tle gęstszych wersji z działu

W tym dziale siatki stoją obok siebie w oczkach 2×2 cm, 4,5×4,5 cm, 6×6 cm, 8×8 cm i 10×10 cm, a każda wersja ma swoją grubość sznurka. Ta wersja ma oczko 10×10 cm – luźniejsze niż wersje 8×8 cm i 6×6 cm. Gęstsze od niej są 4,5×4,5 cm i 2×2 cm, w których na tej samej długości wypada więcej skrzyżowań.

Za oczkiem 10×10 cm zostają rzeczy większe od niego: gałęzie, odstawione bandy, sprzęt obsługi. Drobne przedmioty mniejsze od oczka mogą przejść na drugą stronę. Piłkę nożną, siatkową, koszykową i ręczną zatrzyma każde oczko z tego działu, także 10×10 cm. Piłka tenisowa przeleci natomiast przez 10×10 cm – przy 4,5×4,5 cm i drobniejszych już nie.

Gdy linia ma być czytelna dopiero z bliska, bliżej niej stoją oczka 4,5×4,5 cm i 2×2 cm. Wersję 8×8 cm bierzesz wtedy, gdy chcesz zagęścić podział trasy bez schodzenia do drobnego oczka. Oczko 10×10 cm zostaje dla fragmentów, które widać z góry zjazdu i z dalszej części prostej.

Sznurek 6 mm obok cieńszych siatek trasowych

Grubość sznurka to drugi parametr obok oczka i podajesz go przy zamówieniu razem z wymiarem. Sznurek 6 mm jest grubszy od 5 mm, na którym stoją wersje 10×10 cm i 8×8 cm, oraz od 4 mm i 2 mm z drobniejszych oczek. Obie wersje 10×10 cm mają identyczne oczko i różnią się sznurkiem oraz kolorem.

Ta siatka jest zielona. Wersja o oczku 10×10 cm na sznurku 5 mm występuje w czerni i w zieleni, a 6×6 cm w grafitzie oraz zieleni – kolor dopasowujesz do oznakowania trasy i tła, na którym siatka stoi.

Gdzie rozpiąć siatkę 10×10 cm nad bandą

Luźne oczko stawia się na fragmentach, które ogląda się z dystansu: na górze zjazdu, na prostej przed bandą i na wyjściu z zakrętu, gdzie trasa się prostuje. Tam linia ma być widoczna dla kogoś, kto jedzie, i dla kogoś, kto stoi przy bandzie.

Siatkę tkamy na maszynie w wymiarze, który podasz w konfiguratorze – długość i szerokość przęsła. Brzeg jest obszyty w standardzie. Jedna siatka rozpięta między skrajnymi punktami obejmuje całe przęsło.

Na nartostradzie i na torze rowerowym przęsło zmienia kierunek razem z bandą, więc linia biegnie dalej po drugiej stronie. Wtedy mierzysz każdy fragment osobno i zamawiasz tyle siatek, ile jest krawędzi.

• Góra zjazdu, z której widać całą prostą
• Wyjście z zakrętu, w którym trasa się prostuje
• Fragment przed bandą, na którym kończy się wyznaczony teren
• Druga strona trasy po zmianie kierunku bandy