Oczko 8×8 cm ze sznurka 5 mm – siatka na nartostradę, szara albo zielona

Który fragment nartostrady dostaje oczko 8×8 cm?

Jadąc z góry, narciarz potrzebuje jednego sygnału: tu kończy się pas zjazdowy, a dalej zaczyna się fragment poza ruchem. Siatka do ogrodzenia nartostrady z oczkiem 8×8 cm i sznurkiem 5 mm stoi na tej granicy i biegnie przez całą długość, którą jej wyznaczysz.

Oczko 8×8 cm jest większe niż 4,5×4,5 cm i 2×2 cm z wersji stojących obok w tym dziale. Za linią zostaje to, co większe od oczka. Drobne rzeczy mieszczą się w oczku i przechodzą na drugą stronę.

Przy zwężeniu przed rozjazdem lepiej postawić drobniejsze oczko, 4,5×4,5 cm, z sąsiedniej wersji tego działu. Na szerokim, otwartym fragmencie 8×8 cm wystarcza, żeby pokazać granicę pasa.

Szary czy zielony – który kolor siatki wybierasz na stok?

Kolor decyduje o tym, jak linia wygląda na tle trasy. Szary i zielony to dwa warianty tej samej siatki, tkanej ze sznurka 5 mm z polipropylenu.

Zieleń pasuje tam, gdzie trasa ma własne oznaczenia w tym kolorze i gdzie linia jest częścią oznakowania stoku. Przy tablicach i tyczkach w podobnym odcieniu zieleń wpisuje się w oznakowanie. Szary bierzesz tam, gdzie linia nie ma przyciągać wzroku.

Kolor nie zmienia ceny: szara i zielona wersja są w tej samej cenie. Wybierasz go przy zamówieniu, razem z oczkiem 8×8 cm i sznurkiem 5 mm.

Co wpisać w konfiguratorze, gdy linia biegnie przez kilka fragmentów?

Linia na nartostradzie rzadko jest jednym prostym pasem. Przy rozjeździe, przesmyku i wejściu na stok szerokość bywa inna. Wtedy każdy fragment liczysz osobno i podajesz jego długość oraz szerokość – pas przy rozjeździe i ten przy wejściu na stok to zwykle dwie osobne pozycje w zamówieniu.

Siatkę tkamy w wymiarze z twojego zamówienia. Długość i szerokość trafiają na produkcję, a siatka wychodzi w rozmiarze, który podałeś – i za tyle metrów kwadratowych płacisz.

Przed wpisaniem liczb sprawdź, czy pas trzyma tę samą szerokość na całej długości, czy rozszerza się przy dojeździe do wyciągu. Jeden wymiar na całą linię wystarcza tylko wtedy, gdy szerokość się nie zmienia.

• Skrzyżowanie dwóch tras – miejsce, w którym narciarze zjeżdżają z dwóch stron.
• Rozjazd wariantów – fragment, na którym trasa dzieli się na dwie odnogi.
• Przesmyk między drzewami – wąskie miejsce, w którym narciarze jadą blisko siebie.
• Wejście na stok od parkingu – miejsce, w którym narciarze wchodzą na trasę.