Oczko 2×2 cm i sznurek 2 mm – siatka wzdłuż toru rowerowego

Oczko 2×2 cm i sznurek 2 mm – co daje przy torze rowerowym

Po wyjściu z łuku koło prowadzi rowerzystę tuż przy krawędzi trasy. Za nią zaczyna się pobocze: trawa, gałęzie, kamienie i drobiazgi zgubione w trakcie jazdy. Siatka z oczkiem 2×2 cm wyznacza tę linię i zatrzymuje wszystko, co większe od oczka. Mniejsze kawałki przenikną – z tym trzeba się liczyć.

Sznurek ma 2 mm grubości, a siatkę tkamy z polipropylenu. Oczko 2×2 cm jest drobniejsze niż 4,5×4,5 cm w pozostałych siatkach tego działu. Przy trasie rowerowej ten wymiar ma sens na fragmentach bez chodnika za bandą – tam siatka oddziela trasę od pobocza.

Przez oczko 2×2 cm widać trawę i tłuczeń, więc siatka nie zasłania łuku ani nie zmienia widoku z trybun. To ważne przy trasach, gdzie kibice śledzą każdy zakręt.

Większe oczko u sąsiadów – kiedy je wybierasz

W tym samym dziale stoją siatki z oczkiem 4,5×4,5 cm ze sznurkiem 3, 4 i 5 mm oraz 8×8 cm i 10×10 cm ze sznurkiem 5 mm. Większe oczko bierzesz wtedy, gdy chcesz przede wszystkim zaznaczyć granicę trasy, a to, co wypada za bandą, nie jest problemem. Przez rzadszą siatkę widać więcej pobocza.

Sznurek 2 mm jest cieńszy niż 3, 4 i 5 mm u sąsiadów. Linia z cienkiego sznurka mniej rzuca się w oczy na tle trawy, grubszy sznurek mocniej znaczy krawędź trasy. Kolor dobierasz do tego, co leży za bandą.

Ten sam wymiar 2×2 cm i sznurek 2 mm ma jeszcze elastyczna siatka do ogrodzenia bike parku. Różnica siedzi w miejscu: tam siatka idzie wokół bike parku, tutaj biegnie wzdłuż toru wyścigowego.

Jak dobrać długość siatki, kolor i obszycie

Mierzysz fragment wzdłuż trasy, na którym siatka ma stanąć, i podajesz długość oraz wysokość. Siatkę tkamy w zamówionym wymiarze, więc płacisz za swoje metry kwadratowe. Obszycie krawędzi jest w standardzie.

Kolory masz trzy: biały, czarny i zielony. Biały mocniej różni się od podłoża niż zielony, zielony zlewa się z trawą za bandą, czarny daje ciemną linię na tle asfaltu.

Zanim wpiszesz wymiary, przejdź trasę i podziel ją na fragmenty. Poniżej cztery miejsca, które mierzysz osobno.

• Prosta startowa – długi fragment, mierzony raz, od bandy do bandy.
• Łuk przy bandzie – krótki fragment liczony osobno.
• Strefa dla publiczności – siatka stojąca między trasą a widzami.
• Wjazd do serwisu – fragment przy wejściu dla ekip.

Wysokość dopasowujesz do barierek i słupków, które stoją wokół trasy. Kolor wybierasz na koniec, patrząc na podłoże za bandą.