Zielona kotara 8×8 cm ze sznurka 6 mm – grubsza nić w podziale hali

Sznurek 6 mm – grubsza nić niż w elastycznej kotarze o tym samym oczku

Elastyczna siatka z tego działu ma oczko 8×8 cm i sznurek 5 mm. Tu oczko też ma 8×8 cm, a sznurek 6 mm. Wersję wybierasz po tym, jak gruby sznurek ma być rozpięty w hali.

Piłka do siatkówki, koszykówki, ręczna i nożna nie przelatuje przez oczko 8×8 cm – zostaje tam, gdzie została zagrana. Piłka tenisowa przez 8×8 cm przechodzi; zatrzymuje ją oczko 4,5×4,5 cm i drobniejsze, na przykład w kotarze ze sznurkiem 3 mm.

Przez oczko przeniknie to, co mniejsze: woreczki, drobna taśma, pojedyncze przybory z ławeczki. Z tym liczy się każda siatka o ażurowym oczku – reszta zostaje po swojej stronie parkietu. Sznurek jest z polipropylenu, a siatkę tkamy na maszynie w wymiarze, który wpiszesz w konfiguratorze.

Zielona wersja kotary a inne kolory w dziale

Ta kotara występuje w jednym kolorze – zielonym. Gdy podział ma pasować do barw hali, w dziale jest siatka o oczku 6×6 cm ze sznurkiem 4 mm, dostępna również w zieleni. Elastyczna siatka 8×8 cm ze sznurkiem 5 mm też ma zieloną wersję.

Najwięcej wariantów ma kotara o oczku 4,5×4,5 cm ze sznurkiem 3 mm – siedem kolorów. Sięga się po nią wtedy, gdy barwy hali są już ustalone i siatka ma do nich pasować.

Zestaw montażowy jest płatną opcją – bierzesz go, gdy chcesz mieć pod ręką elementy do zawieszenia kotary. Sposób zawieszenia zależy od hali: od tego, co jest nad parkietem i przy ścianach.

Oczko 8×8 cm między 6×6 cm a 10×10 cm – który rozmiar do hali

Kotara 10×10 cm ma również sznurek 6 mm, więc różnica jest w oczku: rzadsze oczko przepuszcza na drugą stronę więcej drobiazgów. Kotara 6×6 cm ze sznurkiem 4 mm jest gęstsza od obu.

8×8 cm bierze się wtedy, gdy po obu stronach parkietu grają duże piłki, a drobny sprzęt i tak stoi w skrzyniach pod ścianą. 6×6 cm wybierasz, gdy po parkiecie latają piłki tenisowe.

10×10 cm zostaje dla tych stref, w których drobiazgi po drugiej stronie naprawdę nie mają znaczenia.

• Stepy i maty – zostają po stronie grupy ćwiczącej w rytm muzyki
• Trybuny rozstawne – kibice gospodarzy siedzą po jednej stronie parkietu
• Dwie klasy na WF-ie – każda ćwiczy na swojej połowie hali
• Stoły sędziowskie – biurko i tablica stoją po stronie organizatora