Zielone oczka 10×10 cm i sznurek 4 mm – tło na ścianę, którą widzisz codziennie

Pustka nad szafką w przedpokoju – od czego zaczyna się siatka 10×10 cm

Wracasz z pracy, zatrzymujesz się przy szafce i podnosisz wzrok na ścianę naprzeciw drzwi. Wisi tam tylko wieszak na klucze, a pole nad szafką świeci pustką. Lustro odbija korytarz, ale tej ściany nie wypełnia. Torby lądują na szafce, kurtka na wieszaku, a wzrok i tak wraca do pustego pasa nad blatem.

Siatka dekoracyjna z oczkiem 10×10 cm i sznurkiem 4 mm zajmuje tylko wpisany fragment ściany. Zielone oczka tworzą rytm – oko łapie powtarzalne linie, a farba pod spodem nadal jest widoczna. Przedpokój dostaje tło zamiast kolejnej ramki na ścianie.

Rozmiar pola zależy od tego, co już wisi – od wieszaka, lustra, kinkietu. Między nimi zostaje pas, który siatka może zająć. Taki fragment wystarcza, żeby przedpokój przestał wyglądać na niedokończony.

Oczko 10×10 cm i sznurek 4 mm na tle innych wersji z działu

W dziale stoją drobniejsze oczka: 4,5×4,5 cm i 8×8 cm, a także rzadsze – 20×20 cm. To 10×10 cm wypada pomiędzy nimi: zostawia więcej wolnego pola niż 8×8 cm i mniej niż 20×20 cm.

Sznurek 4 mm jest cieńszy od 5 mm i 6 mm, a grubszy od 3 mm. W tym samym oczku są też wersje z grubszym sznurkiem: 5 mm w czerni i zieleni oraz 6 mm w zieleni. Grubość sznurka decyduje o tym, jak wyraźnie linie rysują się na ścianie.

Zieleń jest jedynym kolorem tej wersji. Zostaje wybór wymiaru i miejsca, w którym siatka ma wisieć.

Wymiar pola wpisany w konfiguratorze – siatka wraca w tej wielkości

Mierzysz wysokość i szerokość fragmentu ściany, który ma zająć siatka – od szafki do lampy albo od framugi do framugi. Wymiar bierzesz z tego fragmentu, który naprawdę ma zająć siatka, a nie z całej ściany. Obie liczby wpisujesz w konfiguratorze. Siatkę tkamy na maszynie w zamówionym wymiarze, więc pole jest takie, jak zmierzone.

Brzeg jest obszyty w standardzie, na całym obwodzie pola. Zanim wpiszesz wymiar, spójrz na ścianę z miejsca, w którym siedzisz regularnie – czasem lepiej, żeby pole kończyło się na wysokości kinkietu niż pod sufitem.

• Przedpokój – pole naprzeciw drzwi wejściowych, nad szafką na klucze.
• Pokój dziecięcy – fragment nad biurkiem, po stronie okna.
• Poddasze – trójkąt w najniższym punkcie skosu, tuż nad podłogą.
• Salon – ściana między kinkietem a roletą, widziana z kuchni.